Pjalm 109
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1MAI N Kot, me i kin kapikapi n a, kom der kotin japaimokid!
1Ho Dio, mia gloro, ne silentu.
2Pwe au en me doo ja n Kot, o me kin kotaue jara do n ia, re lokelokaia o n ia ki lo likam.
2Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi, Ili parolas kun mi per mensogema lango.
3Re lokaia jued o n ia waja karoj, o pei o n ia ni jo karepa
3Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis, Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.
4Ni ai pok o n ir, re kin imwintiti o n ia; a n ai kin poten kapakap.
4Por mia amo ili min malamas; Sed mi preĝas.
5Irail depukki ai me mau me jued, o re kin tata kin ia ni ai pok o n ir.
5Ili pagas al mi malbonon por bono Kaj malamon por mia amo.
6Kotin kajapwilada n i me doo ja n Kot amen, pwen a jaunkapu n o me palian I, en mi ni pali maun a.
6Metu malvirtulon super lin; Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.
7Ma a pan pakajau, a pan pakadeikada, pil a kapakap en kadipala i.
7Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa; Kaj lia preĝo estu peko.
8A ran akan en malaulaula, o a koa en ko o n amen.
8Liaj tagoj estu malmultaj; Lian oficon ricevu alia.
9Na jeri kan en japoupou, o a paud en li odi amen.
9Liaj infanoj estu orfoj, Kaj lia edzino estu vidvino.
10Na jeri kan en janjarwaru jili o wia poekipoek, o re rapaki kan ar ma n a, doo ja n nan moan im arail.
10Liaj infanoj vagadu, Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.
11Me norok moni en pitia ja n i a meakoaroj, o men wai en kulia ja n i a dipijou kan.
11Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas; Kaj fremduloj disrabu lian laboron.
12O jota me pan kadek o n i, o jota me pan jauja na japoupou kan.
12Neniu faru al li ion bonan; Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.
13Kadaudok a en kokoka ja n ; o mar arail en niki ja n nin di kaieu.
13Lia idaro estu kondamnita al ekstermo; En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.
14Japu n en jam a ko en janjal mon Ieowa, o dip en in a ender lapwada.
14La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo, Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.
15Ieowa en kotin majamajan irail ajau karoj, o kataman parail en niki ja n in jappa.
15Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo, Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.
16Pweki a jota man kadek, pwe a pakipaki me luet o jamama, o me injenjued, pwen kamela i.
16Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn, Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton, Por lin mortigi.
17O a ino n io n en riala; ari en lel o n ! O a jota injenoki kapai, ari, en doo ja n i!
17Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin; Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.
18A kapwateki me jued duata a likau, ari me jued en kolon lole dueta pil o nan kokon akan dueta le.
18Li metis sur sin malbenon, kiel veston; Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo, Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.
19Me jued en rajo n a likau pup, me a kin likauwiada, o rajo n men pirapir me a kin pirapireki.
19Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras, Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.
20Iduen Ieowa pan kotin pwain on me palian ia, o me kin lokaia jued duen n ai.
20Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj, Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.
21A komui, Mai n Ieowa ai Kot kotin wiawia ia, pweki mar omui; pwe omui kala n an kajampwal, dore ia la!
21Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo; Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.
22Pwe n ai me luet o jamama, o nan mo n io n i olar.
22Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo, Kaj mia koro estas rompita en mia interno.
23I kin tanwei dueta mota, o i pan kamajak wei dueta manjiek amen.
23Kiel ombro longiĝanta mi malaperas; Oni forskuas min kiel akridon.
24Na i kat luete kilar kaijejol, o uduk ai tikitikilar;
24Miaj genuoj senfortiĝis de fastado, Kaj mia karno perdis la grason.
25O i wialar men lalaue re ’rail; ni ar kila n ia, re kin due duailok!
25Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili; Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.
26Mai n Ieowa, ai Kot, kom kotin dore ia la duen omui kala n an!
26Helpu min, ho Eternulo, mia Dio; Savu min laŭ Via boneco.
27Pwe ren aja, mepukat tapi ja n ni lim omui, me komui Ieowa kotin wiadar mepukat.
27Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano; Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.
28Menda, ma re lalaue, kom kotin kapai ia da. Ma re palian ia, ren namenokala, pwe japwilim omui ladu en pereperen.
28Ili malbenas, sed Vi benu; Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.
29Re kotin wiai o n ai imwintiti, ren likau kida namenok, o ren purio n nan me jued dueta likau pup.
29Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro, Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.
30I pan danke Ieowa melel ni au ai, o i pan kapi n a i nan pu n en me toto.
30Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo, Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.
31Pwe a kotikot ni pali maun en me jamama, pwen dorela i ja n ir, me kadeikada i, en kamela.
31Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo, Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.