Pjalm 78
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1KOMAIL nai aramaj akan, ro n ai kujoned; komail kapaike do n jalo n omail padak en au ai!
1Atentu, ho mia popolo, mian instruon; Klinu vian orelon al la paroloj de mia buŝo.
2I pan ki paja n au ai, pwen padak, o pan kida kajoi en maj o,
2Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.
3Me kitail ro n adar o ajaer, o jam atail kajoi o n kitail er,
3Kion ni aŭdis kaj sciiĝis, Kion rakontis al ni niaj patroj,
4Pwe kitail ender karirila ja n kadaudok arail, me pan pwarado mur, o kaparokki wau en leowa, o a manaman o a dodok kapuriamui kan.
4Tion ni ne kaŝos antaŭ iliaj infanoj, Rakontante al venonta generacio la gloron de la Eternulo, Kaj Lian potencon, kaj Liajn miraklojn, kiujn Li faris.
5Pwe a kotin kauada men kataman eu ren Iakop, o kotikida kapu n eu ren men Ijrael, me u kotin kakaliki o n jam atail akan, pwe ren ujela n nair jeri kan,
5Li starigis ateston en Jakob, Kaj en Izrael Li fiksis leĝon, Pri kiu Li ordonis al niaj patroj, Ke ili sciigu ĝin al siaj infanoj,
6Pwe di en mur en aja due, o jeri ko, me pan ipwidi; o ni ar kokoda, ren pil kajoi o n nair jeri kan
6Por ke sciu estonta generacio, la infanoj, kiuj naskiĝos, Ili leviĝu kaj rakontu al siaj infanoj.
7Pwe irail en kaporoporeki Kot, o ren der monokela en Kot a wiwia kan, o ren kapwaiada a kujoned akan.
7Ili metu sian fidon sur Dion, Kaj ili ne forgesu la farojn de Dio, Kaj ili plenumu Liajn ordonojn;
8O ren der dueta jam arail akan, me kainok ka n udi o katiwo eu, me mo n io n arail jota te n ete n , o n en arail jota melel on Kot.
8Kaj ili ne estu, kiel iliaj patroj, Generacio ribela kaj perfida, Generacio, kiu ne estis firma per sia koro, Nek fidela al Dio per sia spirito.
9Dueta kainok Epraim, me wa tatan mauin, ap purela ja n nan pei.
9La filoj de Efraim, armitaj, portantaj pafarkon, Turniĝis malantaŭen en tago de batalo;
10Irail jota dadaurata inau en Kot, o re jota men weweideki duen a kujoned akan.
10Ili ne plenumis la interkonsenton de Dio, Kaj rifuzis sekvi Lian instruon;
11O re monokelar a wiawia kan o a manaman akan, me a kotin kajaljale o n irail er.
11Kaj ili forgesis Liajn farojn, Kaj Liajn miraklojn, kiujn Li aperigis al ili.
12A kotin wiadar manaman akai janjal mon jam arail akan nan Akipten, nan jap Joan.
12Antaŭ iliaj patroj Li faris miraklojn En la lando Egipta, sur la kampo Coan.
13A kotin pala n paja n madau o kotin mueid o n ir, en kotela, o wiadar pil dueta kel takai eu.
13Li fendis la maron kaj pasigis ilin, Kaj starigis la akvon kvazaŭ muron;
14A kotin kalua kin irail tapik ni ran o, o ni po n umpul en kijiniai.
14Kaj Li kondukis ilin tage en nubo Kaj la tutan nokton en la lumo de fajro;
15A kotin palan paja n paip nan jap tan o kanim pile kin irail pil toto.
15Li fendis ŝtonojn en la dezerto, Kaj trinkigis ilin kvazaŭ el granda abismo;
16O a kotin kapkapwile wei pilap kai ja n nan paip, pwe ren pwile wei dueta pilap laud akan.
16Li eligis riveretojn el roko, Kaj fluigis akvon kiel riverojn.
17Ari jo, re dadaurata ni arail didi o n I, o re kao n io n i me Lapalap o nan jap tan.
17Sed ili plue pekis antaŭ Li, Ĉagrenis la Plejaltulon en la dezerto;
18O re kajo n ejon Kot nan mo n io n arail, ni ar ino n io n kan arail ma n a.
18Kaj ili incitis Dion en sia koro, Petante manĝon pro sia kaprico;
19O re palian Kot ni ar inda: Melel Kot pan kak wiada tepel eu nan jap tan?
19Kaj ili parolis kontraŭ Dio, Kaj diris: Ĉu Dio povas kovri tablon en la dezerto?
20Kila n , a poki paip o, pe pil en pwarado o pilap akan pwilepwile wei, a iaduen, a pan kak kida prot o uduk on na aramaj akan?
20Jen Li frapis rokon, Kaj verŝiĝis akvo kaj ekfluis riveroj: Ĉu Li povas ankaŭ panon doni? Ĉu Li pretigos ankaŭ viandon por Sia popolo?
21Ieowa lao ma n ier mepukat, ap kotin o n io n adar, o kijiniai wiauier ren Iakop, o o n io n lel o n Ijrael,
21Tial la Eternulo, aŭdinte, flamiĝis; Kaj fajro ekbrulis kontraŭ Jakob, Kaj leviĝis kolero kontraŭ Izrael;
22Pweki ar jo kamelele Kot, o jota kaporoporeki a jauaj.
22Ĉar ili ne kredis je Dio Kaj ne fidis Lian savon.
23A ap kotin majani o n tapok en poa kan, o riti n ida wanim o n la n akan.
23Kaj Li ordonis el supre al la nuboj, Kaj Li malfermis la pordojn de la ĉielo;
24O kotin kamoredi o n ir mana, pwe ren ma n a, o a kotiki o n ir prot en la n .
24Kaj Li pluvigis al ili manaon, por manĝi, Kaj Li donis al ili ĉielan grenon.
25Irail ka n alar prot en tounla n kan; a kotin kadar o n ir kijin ma n a toto.
25Panon de potenculoj ĉiu manĝis; Li sendis al ili manĝon satege.
26A kotin kapwaredar pan la n a n en maj en la n , o ni a manaman a kotin kamokidada an en pali air.
26Li kurigis tra la ĉielo venton orientan, Kaj per Sia forto Li aperigis venton sudan;
27O a kotin kamoredi o n ir uduk dueta pwel par, o manpir dueta pik en oror.
27Kaj Li pluvigis sur ilin viandon kiel polvon, Kaj flugilajn birdojn kiel apudmaran sablon;
28O a kotin kapup irail di waja karoj, me irail kaujon ia.
28Kaj Li faligis ĉion mezen de ilia tendaro, Ĉirkaŭe de iliaj loĝejoj.
29Rap ma n ama n a o medilar kaualap, o a kotin mueid o n ir ar ino n .
29Kaj ili manĝis kaj tre satiĝis; Kaj Li venigis al ili tion, kion ili deziris.
30A ni ar kapwaiadar ar ino n , o ni ar ma n ama n a.
30Sed kiam ili ankoraŭ ne forlasis sian deziron Kaj ilia manĝaĵo estis ankoraŭ en ilia buŝo,
31O n io n en Kot ap lel o n irail er, o kamelar ol lapalap re ’rail, o kotin wokiedi mana kap en Ijrael kajampwal akan.
31La kolero de Dio venis sur ilin Kaj mortigis la plej eminentajn el ili, Kaj la junulojn de Izrael ĝi faligis.
32A re kalaudelar arail dip, o re jota kamelele a manaman akan.
32Malgraŭ ĉio ĉi tio ili plue ankoraŭ pekis Kaj ne kredis je Liaj mirakloj.
33I me a kotin mueidoki ren mela, re jota paida, o ar apwal akan me toto arain ar maur.
33Kaj Li finigis iliajn tagojn en vanteco Kaj iliajn jarojn en teruro.
34Ni a kotin kame irail la, rap idok i, o wukila, o rapaki Kot.
34Kiam Li estis mortiganta ilin, tiam ili Lin ekserĉis, Returniĝis kaj fervore vokis Dion;
35O re tamandar, me Kot kele parail o Kot lapalap ar jaundor.
35Kaj ili rememoris, ke Dio estas ilia fortikaĵo Kaj Dio la Plejalta estas ilia Liberiganto.
36O re lik janjal mau o n i ni au arail o re likam o n i ni lo ar.
36Sed ili flatis al Li per sia buŝo, Kaj per sia lango ili mensogis al Li;
37A mo n ion arail jota te n ete n o n i, o re jota dadaurata melel a inau.
37Ĉar ilia koro ne estis firma al Li, Kaj ili ne estis fidelaj en Lia interligo.
38Ari jo, a kotin kala n an o n ir, o kotin makeki o n ir dip arail, o jota kame irail la, o katukiedi a o n io n pan pak toto, o jota o n io n i melel.
38Tamen Li, favorkora, pardonas pekon, kaj Li ne pereigas, Kaj Li ofte forklinis Sian koleron, Kaj Li ne eligis Sian tutan furiozon.
39Pwe a kotin kupura, me irail pali uduk, dueta kijinia n , me pir wei o jolar puredo.
39Kaj Li rememoris, ke ili estas karno, Vento, kiu iras kaj ne revenas.
40Pan pak toto re ka n udi o n i nan jap tan, o kakupur juedi i nan mal.
40Kiom da fojoj ili ĉagrenis Lin en la dezerto Kaj indignigis Lin en la stepo!
41Irail pur o n anjau karoj kajo n ejo n Kot, o re akapu n i o n me Jaraui ren men Ijrael.
41Ripete ili incitadis Dion Kaj provokis la Sanktulon de Izrael.
42Re jolar tamanda lim a manaman, me dore ir ala ja n ar imwintiti kan ni ran o.
42Ili ne rememoris Lian manon, La tagon, en kiu Li liberigis ilin de premanto,
43Duen a kotin wiadar a manaman akan nan Akipten o a dodok kapuriamui nan Joan.
43Kiam Li faris en Egiptujo Siajn signojn Kaj Siajn miraklojn sur la kampo Coan;
44A kotin kawuki o n nta ar pil akan, rap jolar kak nima ja n ar pilap akan.
44Kiam Li ŝanĝis en sangon iliajn riverojn kaj torentojn, Ke ili ne povis trinki.
45Ni a kotin kapwaredar man jued akan nan pu n arail, me ka n ir ala, o proj akan, me kawe ir ala.
45Li sendis sur ilin insektojn, kiuj ilin manĝis, Kaj ranojn, kiuj ilin pereigis;
46A kotiki o n muedi ar tuka kan, o ar wantuka o n man jiek.
46Iliajn produktojn de la tero Li fordonis al vermoj Kaj ilian laboron al akridoj;
47A kotin kawekilar akel ar wain o tuka kan ki akel tikitik.
47Per hajlo Li batis iliajn vinberojn, Kaj iliajn sikomorojn per frosto;
48A kotin kamekila ar man akel akan o ar pwin man akan liol.
48Li elmetis al hajlo iliajn brutojn, Kaj iliajn paŝtatarojn al fulmo;
49A kotin o n io n melel o porone wo n ir tounla n jued kai, o mueid o n ir, ren li n ara n ar, o morjued, o kainjenjued.
49Li sendis sur ilin Sian flamantan koleron, Furiozon, malbenon, kaj mizeron, Taĉmenton da malbonaj anĝeloj.
50A kotin kaonopa da n o n io n al apot, o jota dorelar maur arail ja n mela, o kotin mueid o n kilitop ni maur arail.
50Li donis liberan vojon al Sia kolero, Ne ŝirmis kontraŭ la morto ilian animon, Kaj ilian vivon Li transdonis al pesto;
51A kotin kamelar mejeni karoj nan Akipten, mejeni en ar kelail nan im en Am akan.
51Li mortigis ĉiun unuenaskiton en Egiptujo, La komencajn fortojn en la tendoj de Ĥam.
52A kotin kaluala japwilim a kan dueta pwin jip eu nan jap tan.
52Kaj Li kondukis kiel ŝafojn Sian popolon, Kaj Li kondukis ilin kiel paŝtataron tra la dezerto;
53A kotin kalua irail ni pu n , pwe ren der majak meakot, a madau kadupaledi ar imwintiti kan.
53Li kondukis ilin en sendanĝereco, kaj ili ne timis, Kaj iliajn malamikojn kovris la maro;
54A kotin wa ir ala lel ni irair en jap jaraui, lel nana wet, me lim a pali maun kileledier.
54Kaj Li venigis ilin al Sia sankta limo, Al tiu monto, kiun akiris Lia dekstra mano;
55O kotin pakipaki men liki kan mo ’rail, o kotin nek o n ir jap arail, pwen jojoki, o a kotiki o n kainok en Ijrael akan, en kaukaujon nan im arail.
55Li forpelis antaŭ ili popolojn, Lote disdonis ilian heredon, Kaj loĝigis en iliaj tendoj la tribojn de Izrael.
56A re jo n ejo n ? o kao n io n Kot lapalap, o jota peiki o n i, o jota duki o n a majan akan.
56Sed ili incitis kaj ĉagrenis Dion la Plejaltan, Kaj Liajn leĝojn ili ne observis;
57O re muei ja n o mamaleki meakaroj, dueta jam arail akan, o re jota te n ete n , dueta kajik katieu luet eu.
57Ili defalis kaj perfidiĝis, kiel iliaj patroj, Returniĝis, kiel malfidinda pafarko;
58O re kao n io n i ni ar kaudok pon dol akan, o re kupur juedeki i ki arail dikedik en ani kan.
58Ili kolerigis Lin per siaj altaĵoj, Kaj per siaj idoloj ili Lin incitis.
59A Kot lao kotin ma n i mepukat, ap kotin o n io n ada o kajapok ir ala melel.
59Dio aŭdis kaj flamiĝis, Kaj forte ekindignis kontraŭ Izrael;
60A kotin muei ja n tanpaj a nan Jilo, im pwal o, waja a kotikot ia ren aramaj akan.
60Li forlasis Sian loĝejon en Ŝilo, La tendon, en kiu Li loĝis inter la homoj;
61A kotiki wei japwilim akan nan imate n , o a li n an nan pa en imwintiti kan.
61Kaj Li fordonis en malliberecon Sian forton, Kaj Sian majeston en la manon de malamiko;
62A kotiki wei japwilim a aramaj akan ni kodlaj, o kotin o n io n i japwilim a jojo.
62Kaj Li elmetis al glavo Sian popolon, Kaj kontraŭ Sia heredo Li flamiĝis.
63Kijiniai ka n ala ar manakap akan, o ar peinekap akan jolar kak papaud.
63Ĝiajn junulojn formanĝis fajro, Kaj ĝiaj junulinoj ne estis prikantataj;
64Arail jamero kan mekilar kodlaj, a jolar li odi kan, me kin maiei.
64Ĝiaj pastroj falis de glavo, Kaj ĝiaj vidvinoj ne ploris.
65Ieowa ap kotin opala waja dueta amen me mairelar, dueta ol komad amen kin n iji n ij ni a ka n wain.
65Sed mia Sinjoro vekiĝis kiel dormanto, Kiel fortulo, vigligita de vino.
66A kotin kaloedier a imwintiti kan o kanamenok ir ala kokolata.
66Kaj Li batis ĝiajn malamikojn malantaŭen: Eternan malhonoron Li donis al ili.
67A kotin kajelar im en Iojep, o jota piladar kainok en Epraim.
67Kaj Li malŝatis la tendon de Jozef, Kaj la tribon de Efraim Li ne elektis;
68Pwe a kotin piladar kainok en Iuda, kol Jion, me a koti kupura.
68Sed Li elektis la tribon de Jehuda, La monton Cion, kiun Li ekamis;
69O a kotin kauadar tanpaj a im jaraui waja ileile, dueta jappa me pan te n ete n ea kokolata.
69Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton, Kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam.
70Ap kotin piladar japwilim a ladu Dawid, o a kotin ale i ja n nan deun jip akan.
70Kaj Li elektis Davidon, Sian sklavon, Kaj Li prenis lin el la staloj de ŝafoj.
71A kotin kalua i ja n ren jip en kadidi kan, pwen kama n a japwilim a kainok en Iakop o a jojo men Ijrael.
71De apud la ŝafinoj Li venigis lin, Por paŝti Lian popolon Jakob kaj Lian heredon Izrael.
72O a kotin apapwali ir ni tiak en mo n io n melel o pu n , o kakaun irail ada ni koiok en lim a kan.
72Kaj li paŝtis ilin laŭ la fideleco de sia koro, Kaj per lertaj manoj li ilin kondukis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.