Pjalm 42
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Duen tia amen ino n io n pil iduen n en i kin ino n io n komui o Kot.
1Kiel cervo sopiras al fluanta akvo, Tiel mia animo sopiras al Vi, ho Dio.
2N en i ino n io n Kot, o n Kot ieiaij. Iad I pan lel waja o, me I pan ariri jila n en Kot.
2Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion; Kiam mi venos kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio?
3Pil en maj ai, iei kan ai ma n a ni ran o ni po n , pwe irail kin inda n ia ran karoj: ia om Kot?
3Miaj larmoj fariĝis mia pano tage kaj nokte, Ĉar oni diras al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?
4Ma i madamadaua duen mepukat, i ap wudokila audepan mo n io n i o n pein n ai, pwe i ino n io n ia n pokon o kokodala n tanpaj en Kot, o i men ia n pokon, me kin wiada a ran, pereperen o kapikapina.
4Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras, Kiel mi iradis kun la granda homamaso, kaj kondukis ĝin en la domon de Dio, Ĉe laŭta kantado kaj glorado de festanta amaso.
5N en i, da me koe injenjuedeki o jota moleileiki? Auiaui Kot! I pan puro n kapi n a i. Pwe a kotin jauaja kin ia jila n i.
5Kial vi malĝojas, ho mia animo? Kaj kial vi konsterniĝas en mi? Esperu al Dio; Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.
6Ai Kot, n en i me injenjued; I ap madamadaua duen komui nan jap en kailan Iordan o Ermonin, pon dol Mijar.
6Malĝojas en mi mia animo; Tial mi rememoras pri Vi en la lando de Jordan kaj Ĥermon, Sur la monto Micar.
7Japwilim omui pil akan n iri n irjok, pil laud akan n iri n irjok; japwilim omui iluk kan karoj kadupal ia di.
7Abismo resonas al abismo per la bruo de Viaj falakvoj; Ĉiuj Viaj akvoj kaj ondoj pasis super mi.
8Ieowa kotin inaukidar a kalanan ni ran, a ni po n i kin kauli o n i, o i kapakap o n Kot en maur i.
8En la tago la Eternulo aperigas al mi Sian bonecon, Kaj en la nokto mi havas kanton al Li, Preĝon al la Dio de mia vivo.
9I kin inda n Kot ai paip: Da me kom kotin likidmalie kin ia la? Da me i en weweideki ni injenjued pweki ai imwintiti kelail o n ia?
9Mi diras al Dio, mia Roko: Kial Vi min forgesis? Kial mi iradas malgaja pro la premado de la malamiko?
10Likamata kokon ai kan mut paja n er, ni ai imwintiti lalaue ia. Pwe re kin inda n ia ran karoj: Ia om Kot?
10Kvazaŭ dispremante miajn ostojn, mokas min miaj malamikoj, Dirante al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?
11N en i, da me koe injenjuedeki o jota moleileiki? Auiaui Kot! Pwe i pan danke i, pwe i jauaj pan maj ai o ai Kot.
11Kial vi malĝojas, ho mia animo? Kaj kial vi konsterniĝas en mi? Esperu al Dio; Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.