Pjalm 42
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Duen tia amen ino n io n pil iduen n en i kin ino n io n komui o Kot.
1چنانکه آهو برای نهرهای آب شدت اشتیاق دارد، همچنان‌ای خدا جان من اشتیاق شدید برای تو دارد.
2N en i ino n io n Kot, o n Kot ieiaij. Iad I pan lel waja o, me I pan ariri jila n en Kot.
2جان من تشنه خداست تشنه خدای حی، که کی بیایم و به حضور خدا حاضر شوم.
3Pil en maj ai, iei kan ai ma n a ni ran o ni po n , pwe irail kin inda n ia ran karoj: ia om Kot?
3اشکهایم روز و شب نان من می‌بود، چون تمامی روز مرا می‌گفتند: «خدای تو کجاست؟»
4Ma i madamadaua duen mepukat, i ap wudokila audepan mo n io n i o n pein n ai, pwe i ino n io n ia n pokon o kokodala n tanpaj en Kot, o i men ia n pokon, me kin wiada a ran, pereperen o kapikapina.
4چون این را بیاد می‌آورم جان خود را بر خود می‌ریزم. چگونه با جماعت می‌رفتم و ایشان را به خانه خدا پیشروی می‌کردم، به آواز ترنم و تسبیح در گروه عیدکنندگان.
5N en i, da me koe injenjuedeki o jota moleileiki? Auiaui Kot! I pan puro n kapi n a i. Pwe a kotin jauaja kin ia jila n i.
5ای جانم چرا منحنی شده‌ای و چرا درمن پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او رابرای نجات روی او باز حمد خواهم گفت.
6Ai Kot, n en i me injenjued; I ap madamadaua duen komui nan jap en kailan Iordan o Ermonin, pon dol Mijar.
6ای خدای من، جانم در من منحنی شد. بنابراین تو را از زمین اردن یاد خواهم کرد، ازکوههای حرمون و از جبل مصغر.
7Japwilim omui pil akan n iri n irjok, pil laud akan n iri n irjok; japwilim omui iluk kan karoj kadupal ia di.
7لجه به لجه ندا می‌دهد از آواز آبشارهای تو جمیع خیزابها وموجهای تو بر من گذشته است.
8Ieowa kotin inaukidar a kalanan ni ran, a ni po n i kin kauli o n i, o i kapakap o n Kot en maur i.
8در روز خداوندرحمت خود را خواهد فرمود. و در شب سرود اوبا من خواهد بود و دعا نزد خدای حیات من.
9I kin inda n Kot ai paip: Da me kom kotin likidmalie kin ia la? Da me i en weweideki ni injenjued pweki ai imwintiti kelail o n ia?
9به خدا گفته‌ام: «ای صخره من چرا مرا فراموش کرده‌ای؟» چرا به‌سبب ظلم دشمن ماتم‌کنان ترددبکنم؟
10Likamata kokon ai kan mut paja n er, ni ai imwintiti lalaue ia. Pwe re kin inda n ia ran karoj: Ia om Kot?
10دشمنانم به کوبیدگی در استخوانهایم مرا ملامت می‌کنند، چونکه همه روزه مرامی گویند: «خدای تو کجاست؟»
11N en i, da me koe injenjuedeki o jota moleileiki? Auiaui Kot! Pwe i pan danke i, pwe i jauaj pan maj ai o ai Kot.
11ای جان من چرا منحنی شده و چرا در من پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او را باز حمد خواهم گفت، که نجات روی من و خدای من است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.