Pjalm 39
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1N ai kan, pwe i ender wia dip ki lo i. I pan jali pena au ai arain en me japun o mi re i.
1گفتم راههای خود را حفظ خواهم کردتا به زبانم خطا نورزم. دهان خود را به لجام نگاه خواهم داشت، مادامی که شریر پیش من است.
2I kadukiedier ai lokaia o nenenlar o jolar inda duen peren a ai kalokolok lalaudalar.
2من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من به حرکت آمد.
3Mo n io n i karakaradar nan kapedi, o ma i pan tamanda mepukat, a rajo n kijiniai lulada; i ap lokaia kida lo i.
3دلم در اندرونم گرم شد. چون تفکر می‌کردم آتش افروخته گردید. پس به زبان خود سخن گفتم.
4Mai n , kotin padaki o n ia, me maur i pan imwijokela, o imwi pan ai ran akan, me i pan jamoer.
4ای خداوند اجل مرا بر من معلوم ساز و مقدارایامم را که چیست تا بفهمم چه قدر فانی هستم.
5Ma n i, ai ran akan dueta talap en pa en aramaj re omui; o maur i likamata jota meakot mo ’mui. Melel aramaj, me kin keleki pein i, kin dueta adiniai.
5اینک روزهایم را مثل یک وجب ساخته‌ای وزندگانی‌ام در نظر تو هیچ است. یقین هر آدمی محض بطالت قرار داده شد، سلاه.
6Re kin alialu jili rajo n mota, re kin katoutouki pein irail dodok mal. Re kin nanak pena ap jaja, ij me pan naineki.
6اینک انسان در خیال رفتار می‌کند و محض بطالت مضطرب می‌گردد. ذخیره می‌کند و نمی داند کیست که ازآن تمتع خواهد برد.
7Ari Mai n , ij me i en auiaui? I kaporoporeki komui.
7و الان‌ای خداوند برای چه منتظر باشم؟ امید من بر تو می‌باشد.
8Dore ia la ja n dip ai karoj, o kom der mueid o n , me pweipwei kan en kaurur kin ia.
8مرا از همه گناهانم برهان و مرا نزد جاهلان عار مگردان.
9I pan nenenla o jota jar paja n au ai, pwe kom kotin wiadar.
9من گنگ بودم وزبان خود را باز نکردم زیرا که تو این را کرده‌ای.
10Kotin katukiedi omui kaloko ia; pwe n ai dupok kilar ai kalokolok pan lim omui.
10بلای خود را از من بردار زیرا که از ضرب دست تو من تلف می‌شوم.
11Ma kom pan kaloke amen pweki dip a, mom a kajelel ap pan juedala likamada man en mot ka n ala. O meid mal aramaj karoj!
11چون انسان را به‌سبب گناهش به عتابها تادیب می‌کنی، نفایس اورا مثل بید می‌گذاری. یقین هر انسان محض بطالت است، سلاه.
12Mai n kom kotin ereki ni kapakap, o ma n i ai likwir, o der japaimokid ni ai ja n eja n , pwe n ai japwilim omui men kairu o pweledan omui wei men dueta jam ai kan karoj.
12ای خداوند دعای مرابشنو و به فریادم گوش بده و از اشکهایم ساکت مباش، زیرا که من غریب هستم در نزد تو و نزیل هستم مثل جمیع پدران خود.
13Kom kotin muei ja n ia, pwe i en kelailada, mon ai pan kokowei o jolar mia.
13روی (خشم )خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.