Salmos 42
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Assim como a corça suspira pelas correntes de água, assim a minha alma suspira por ti, ó Deus.
1چنانکه آهو برای نهرهای آب شدت اشتیاق دارد، همچنان‌ای خدا جان من اشتیاق شدید برای تو دارد.
2A minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo. Quando virei e me apresentarei diante de Deus?
2جان من تشنه خداست تشنه خدای حی، که کی بیایم و به حضور خدا حاضر شوم.
3As minhas lágrimas têm sido o meu alimento de dia e de noite, enquanto me perguntam continuamente: “Onde está o seu Deus?”
3اشکهایم روز و شب نان من می‌بود، چون تمامی روز مرا می‌گفتند: «خدای تو کجاست؟»
4Destas coisas eu me lembro, e derramo a minha alma dentro de mim, de como eu costumava ir com a multidão, conduzindo-os à casa de Deus, com voz de alegria e louvor, uma multidão celebrando um dia de festa.
4چون این را بیاد می‌آورم جان خود را بر خود می‌ریزم. چگونه با جماعت می‌رفتم و ایشان را به خانه خدا پیشروی می‌کردم، به آواز ترنم و تسبیح در گروه عیدکنندگان.
5Por que você está desesperada, ó minha alma? Por que você está perturbada dentro de mim? Espere em Deus! Pois eu ainda o louvarei pelo auxílio salvador da sua presença.
5ای جانم چرا منحنی شده‌ای و چرا درمن پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او رابرای نجات روی او باز حمد خواهم گفت.
6Meu Deus, a minha alma está desesperada dentro de mim. Portanto, eu me lembro de ti desde a terra do Jordão, das alturas do Hermom, desde o monte Mizar.
6ای خدای من، جانم در من منحنی شد. بنابراین تو را از زمین اردن یاد خواهم کرد، ازکوههای حرمون و از جبل مصغر.
7Um abismo chama outro abismo ao ruído das tuas cataratas. Todas as tuas ondas e as tuas vagas passaram sobre mim.
7لجه به لجه ندا می‌دهد از آواز آبشارهای تو جمیع خیزابها وموجهای تو بر من گذشته است.
8O SENHOR ordenará a sua bondade amorosa durante o dia. De noite a sua canção estará comigo: uma oração ao Deus da minha vida.
8در روز خداوندرحمت خود را خواهد فرمود. و در شب سرود اوبا من خواهد بود و دعا نزد خدای حیات من.
9Direi a Deus, minha rocha: “Por que te esqueceste de mim? Por que ando lamentando por causa da opressão do inimigo?”
9به خدا گفته‌ام: «ای صخره من چرا مرا فراموش کرده‌ای؟» چرا به‌سبب ظلم دشمن ماتم‌کنان ترددبکنم؟
10Como uma espada em meus ossos, meus adversários me afrontam, enquanto me perguntam continuamente: “Onde está o seu Deus?”
10دشمنانم به کوبیدگی در استخوانهایم مرا ملامت می‌کنند، چونکه همه روزه مرامی گویند: «خدای تو کجاست؟»
11Por que você está desesperada, ó minha alma? Por que você está perturbada dentro de mim? Espere em Deus! Pois eu ainda o louvarei, o auxílio salvador do meu semblante, e o meu Deus.
11ای جان من چرا منحنی شده و چرا در من پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او را باز حمد خواهم گفت، که نجات روی من و خدای من است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.