Salmos 137
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Junto aos rios da Babilônia, ali nos assentamos. Sim, nós choramos, quando nos lembramos de Sião.
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
2Nos salgueiros daquela terra, penduramos as nossas harpas.
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
3Pois ali, aqueles que nos levaram cativos nos pediram canções. Aqueles que nos atormentavam exigiram canções de alegria: “Cantem para nós uma das canções de Sião!”
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
4Como podemos cantar a canção do SENHOR em terra estrangeira?
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
5Se eu me esquecer de você, ó Jerusalém, que a minha mão direita se esqueça da sua habilidade.
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
6Que a minha língua se apegue ao céu da boca se eu não me lembrar de você, se eu não preferir Jerusalém acima da minha maior alegria.
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
7Lembra-te, SENHOR, contra os filhos de Edom, no dia de Jerusalém, que disseram: “Arrasem-na! Arrasem-na até os seus alicerces!”
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
8Filha da Babilônia, condenada à destruição, feliz será aquele que lhe retribuir, assim como você fez a nós.
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
9Feliz será aquele que pegar os seus pequeninos e os despedaçar contra a rocha.
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.