Psalmaro 137
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.