Psalmaro 95
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Venu, ni kantu al la Eternulo; Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.
1بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم!
2Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado, Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.
2به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او راآواز شادمانی دهیم!
3Ĉar granda Dio estas la Eternulo Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,
3زیرا که یهوه، خدای بزرگ است،
4Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero, Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;
4و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او.
5Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris, Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.
5دریا از آن اوست، او آن رابساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود.
6Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren, Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.
6بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضورآفریننده خود خداوند زانو زنیم!
7Ĉar Li estas nia Dio, Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano. Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,
7زیرا که اوخدای ما است! و ما قوم مرتع و گله دست اومی باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!
8Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba, Kiel en la tago de Masa en la dezerto,
8دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسا در صحرا.
9Kiam viaj patroj Min incitis, Esploris kaj vidis Mian faron.
9چون اجداد شما مرا آزمودند وتجربه کردند و اعمال مرا دیدند.
10Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio, Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta, Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;
10چهل سال ازآن قوم محزون بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طرق مرا نشناختند.
11Tial Mi ĵuris en Mia kolero, Ke ili ne venos en Mian ripozejon.
11پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.