Psalmaro 90
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Mia Sinjoro, Vi estis por ni loĝejo De generacio al generacio.
1ای خداوند مسکن ما تو بودهای، درجمیع نسلها،
2Antaŭ ol la montoj naskiĝis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne ĝis eterne, Vi estas Dio.
2قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras: Revenu, homidoj.
3انسان را به غباربرمی گردانی، و میگوییای بنی آدم رجوع نمایید.
4Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hieraŭa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
4زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروزاست که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo; Matene ili renoviĝas kiel herbo:
5مثل سیلاب ایشان را رفتهای و مثل خواب شدهاند. بامدادان مثل گیاهی که میروید.
6Matene ĝi floras kaj ĝermas, Vespere ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
6بامدادان میشکفد و میروید. شامگاهان بریده و پژمرده میشود.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniiĝas.
7زیرا که در غضب تو کاهیده میشویم ودر خشم تو پریشان میگردیم.
8Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, Nian kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via vizaĝo.
8چونکه گناهان مارا در نظر خود گذاردهای و خفایای ما را در نورروی خویش.
9Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر بردهایم.
10La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj ĉe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, Ĉar ĝi forkuras rapide kaj ni forflugas.
10ایام عمر ما هفتاد سال است و اگر ازبنیه، هشتاد سال باشد. لیکن فخر آنها محنت وبطالت است زیرا به زودی تمام شده، پروازمی کنیم.
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
11کیست که شدت خشم تو را میداند وغضب تو را چنانکه از تو میباید ترسید.
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru saĝan koron.
12ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم.
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
13رجوع کنای خداوند تا به کی و بر بندگان خود شفقت فرما.
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تاتمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.
15Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
15ما راشادمان گردان به عوض ایامی که ما را مبتلاساختی و سالهایی که بدی را دیدهایم.
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
16اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریایی تو بر فرزندان ایشان.
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
17جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.