Psalmaro 90
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Mia Sinjoro, Vi estis por ni loĝejo De generacio al generacio.
1Господе! Ти си нам уточиште од колена до колена.
2Antaŭ ol la montoj naskiĝis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne ĝis eterne, Vi estas Dio.
2Пре него се горе родише и сазда се земља и васиљена, и од века довека, Ти си Бог.
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras: Revenu, homidoj.
3Ти враћаш човека у трулеж, и говориш: Вратите се синови људски!
4Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hieraŭa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
4Јер је хиљада година пред очима Твојим као дан јучерашњи, кад мине, и као стража ноћна.
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo; Matene ili renoviĝas kiel herbo:
5Ти их као поводњем односиш; они су као сан, као трава, која рано вене,
6Matene ĝi floras kaj ĝermas, Vespere ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
6Ујутру цвета и увене, увече се покоси и сасуши.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniiĝas.
7Јер нас нестаје од гнева Твог, и од јарости Твоје у сметњи смо.
8Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, Nian kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via vizaĝo.
8Ставио си безакоња наша преда се, и тајне наше на светлост лица свог.
9Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
9Сви се дани наши прекраћују од срдње Твоје, године наше пролазе као глас.
10La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj ĉe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, Ĉar ĝi forkuras rapide kaj ni forflugas.
10Дана година наших свега има до седамдесет година, а у јачег до осамдесет година: и сам је цвет њихов мука и невоља; јер теку брзо, и ми одлећемо.
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
11Ко зна силу гнева Твог и Твоју јарост, да би Те се као што треба бојао?
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru saĝan koron.
12Научи нас тако бројати дане наше, да бисмо стекли срце мудро.
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
13Поврати се, Господе! Докле ћеш? Смилуј се на слуге своје.
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
14Ујутру нас насити доброте своје, и радоваћемо се и веселити у све дане своје.
15Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
15Обрадуј нас према данима, у које си нас мучио, и према годинама, у које смо гледали невољу.
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
16Нека се покаже на слугама Твојим дело Твоје, и слава Твоја на синовима њиховим.
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
17Нека буде добра воља Господа Бога нашег с нама, и дело руку наших доврши нам, и дело руку наших доврши.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.