Psalmaro 139
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ho Eternulo, Vi min esploras kaj min konas.
1Господе! Ти ме кушаш и знаш.
2Vi scias, kiam mi sidas kaj kiam mi leviĝas; Vi komprenas mian penson de malproksime.
2Ти знаш кад седам и кад устанем; Ти знаш помисли моје издалека;
3Kiam mi iras kaj kiam mi ripozas, Vi estas ĉirkaŭ mi, Kaj ĉiujn miajn vojojn Vi konas.
3Кад ходим и кад се одмарам, Ти си око мене, и све путеве моје видиш.
4Ĉar antaŭ ol troviĝas vorto sur mia lango, Jen, ho Eternulo, Vi ĉion jam scias.
4Још нема речи на језику мом, а Ти, Господе, гле, већ све знаш.
5De malantaŭe kaj de antaŭe Vi ĉirkaŭbaris min Kaj metis sur min Vian manon.
5Састраг и спред Ти си ме заклонио, и ставио на ме руку своју.
6Mirinda estas por mi tia sciado, tro alta; Mi ĝin ne povas kompreni.
6Чудно је за ме знање Твоје, високо, не могу да га докучим.
7Kien mi iros for de Via spirito? Kaj kien mi kuros for de Via vizaĝo?
7Куда бих отишао од духа Твог, и од лица Твог куда бих побегао?
8Se mi leviĝos al la ĉielo, Vi estas tie; Se mi kuŝiĝos en Ŝeol, jen Vi tie estas.
8Да изађем на небо, Ти си онде. Да сиђем у пакао, онде си.
9Ĉu mi okupos la flugilojn de la matenruĝo, Ĉu mi loĝiĝos sur la rando de la maro:
9Да се дигнем на крилима од зоре, и преселим се на крај мора:
10Ankaŭ tie Via mano min kondukos, Kaj Via dekstra mano min tenos.
10И онде ће ме рука Твоја водити, и држати ме десница Твоја.
11Se mi diros: Mallumo min kovros, Kaj la lumo ĉirkaŭ mi fariĝos nokto:
11Да кажем: Да ако ме мрак сакрије; али је и ноћ као видело око мене.
12Eĉ mallumo ne mallumas antaŭ Vi, Kaj la nokto lumas kiel tago; Mallumo fariĝas kiel lumo.
12Ни мрак неће замрачити од Тебе, и ноћ је светла као дан: мрак је као видело.
13Ĉar Vi kreis mian internaĵon, Formis min en la ventro de mia patrino.
13Јер си Ти створио шта је у мени, саставио си ме у утроби матере моје.
14Mi gloras Vin, ĉar mi estas mirinde kreita; Mirindaj estas Viaj kreitaĵoj, Kaj mia animo tion bone konscias.
14Хвалим Те, што сам дивно саздан. Дивна су дела Твоја, и душа моја то зна добро.
15Ne estis kaŝitaj antaŭ Vi miaj ostoj, Kiam mi estis kreata en kaŝiteco, Kiam mi estis formata en la profundo de la tero.
15Ниједна се кост моја није сакрила од Тебе, ако и јесам саздан тајно, откан у дубини земаљској.
16Mian embrion vidis Viaj okuloj, Kaj en Via libro estis enskribitaj ĉiuj tagoj destinitaj, Kiam ankoraŭ eĉ unu ne ekzistis.
16Заметак мој видеше очи Твоје, у књизи је Твојој све то записано, и дани забележени, кад их још није било ниједног.
17Kiel grandvaloraj estas por mi Viaj pensoj, ho Dio! Kiel granda estas ilia nombro!
17Како су ми недокучиве помисли Твоје, Боже! Како им је велик број!
18Se mi ilin kalkulus, ili estus pli multaj ol la sablo; Kiam mi vekiĝas, mi estas ankoraŭ kun Vi.
18Да их бројим, више их је него песка. Кад се пробудим, још сам с Тобом.
19Mortigu, ho Dio, la malvirtulojn, Kaj sangaviduloj foriĝu de mi!
19Да хоћеш, Боже, убити безбожника! Крвопије, идите од мене.
20Ili parolas pri Vi malice, Kaj Viaj malamikoj leviĝas por trompo.
20Они говоре ружно на Тебе; узимају име Твоје узалуд непријатељи Твоји.
21Viajn malamantojn, ho Eternulo, mi ja malamas, Kaj Viajn kontraŭulojn mi abomenas.
21Зар да не мрзим на оне, који на Те мрзе, Господе, и да се не гадим на оне који устају на Тебе?
22Per ekstrema malamo mi ilin malamas; Ili fariĝis por mi malamikoj.
22Пуном мрзошћу мрзим на њих; непријатељи су ми.
23Esploru min, ho Dio, kaj konu mian koron; Provu min kaj sciu miajn pensojn.
23Окушај ме, Боже, и познај срце моје, испитај ме, и познај помисли моје.
24Kaj rigardu, ĉu mi estas sur malbona vojo, Kaj gvidu min sur la vojo de eterneco.
24И види јесам ли на злом путу, и води ме на пут вечни.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.