Psalmaro 95
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Venu, ni kantu al la Eternulo; Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.
1Ходите, запевајмо Господу, покликнимо Богу, граду спасења свог!
2Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado, Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.
2Изађимо пред лице Његово с хвалом, у песмама покликнимо Му!
3Ĉar granda Dio estas la Eternulo Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,
3Јер је Господ велик Бог и велик Цар над свим боговима.
4Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero, Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;
4У Његовој су руци дубине земаљске, и висине горске Његове су.
5Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris, Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.
5Његово је море и Он га је створио, и сухоту руке су Његове начиниле.
6Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren, Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.
6Ходите, поклонимо се, припаднимо, клекнимо пред Господом, Творцем својим.
7Ĉar Li estas nia Dio, Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano. Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,
7Јер је Он Бог наш, и ми народ паше Његове и овце руке Његове. Сад кад бисте послушали глас Његов:
8Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba, Kiel en la tago de Masa en la dezerto,
8„Немојте да вам одрвени срце ваше као у Мериви, као у дан кушања у пустињи,
9Kiam viaj patroj Min incitis, Esploris kaj vidis Mian faron.
9Где ме кушаше оци ваши, испиташе и видеше дело моје.
10Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio, Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta, Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;
10Четрдесет година срдих се на род онај, и рекох: Ови људи тумарају срцем, и не знају путеве моје;
11Tial Mi ĵuris en Mia kolero, Ke ili ne venos en Mian ripozejon.
11И зато се заклех у гневу свом да неће ући у мир мој.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.