Psalmen 95
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Komt, laat ons juichen ter ere van Jahweh, Jubelen voor de Rots van ons heil;
1Ходите, запевајмо Господу, покликнимо Богу, граду спасења свог!
2Laat ons met lofzangen voor zijn aangezicht treden, En onze liederen voor Hem zingen:
2Изађимо пред лице Његово с хвалом, у песмама покликнимо Му!
3Want Jahweh is een machtige God! Hij is Koning, boven alle goden verheven:
3Јер је Господ велик Бог и велик Цар над свим боговима.
4Hij houdt in zijn hand de diepten der aarde, En de toppen der bergen behoren Hem toe;
4У Његовој су руци дубине земаљске, и висине горске Његове су.
5Van Hem is de zee, Hij heeft ze geschapen, Het vaste land, dat zijn hand heeft gemaakt!
5Његово је море и Он га је створио, и сухоту руке су Његове начиниле.
6Komt, buigen en werpen wij ons neer, Knielen wij voor Jahweh, die ons heeft geschapen;
6Ходите, поклонимо се, припаднимо, клекнимо пред Господом, Творцем својим.
7Want Hij is onze God, Wij het volk, dat Hij leidt, En de kudde aan zijn hand! Als gij dan heden mijn stem verneemt,
7Јер је Он Бог наш, и ми народ паше Његове и овце руке Његове. Сад кад бисте послушали глас Његов:
8Verstokt uw hart als bij Meriba niet; Als op de dag van Massa in de woestijn,
8„Немојте да вам одрвени срце ваше као у Мериви, као у дан кушања у пустињи,
9Toen uw vaders Mij tartten en beproefden, Ofschoon ze mijn werken hadden aanschouwd!
9Где ме кушаше оци ваши, испиташе и видеше дело моје.
10Veertig jaar lang was dat geslacht Mij een walg, En Ik sprak: Steeds dwaalt hun hart van Mij af, En mijn wegen kennen ze niet.
10Четрдесет година срдих се на род онај, и рекох: Ови људи тумарају срцем, и не знају путеве моје;
11Daarom zwoer Ik in mijn toorn: Neen, ze zullen niet ingaan in mijn Rust!
11И зато се заклех у гневу свом да неће ући у мир мој.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.