مزامیر 95
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم!
1Ходите, запевајмо Господу, покликнимо Богу, граду спасења свог!
2به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او راآواز شادمانی دهیم!
2Изађимо пред лице Његово с хвалом, у песмама покликнимо Му!
3زیرا که یهوه، خدای بزرگ است،
3Јер је Господ велик Бог и велик Цар над свим боговима.
4و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او.
4У Његовој су руци дубине земаљске, и висине горске Његове су.
5دریا از آن اوست، او آن رابساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود.
5Његово је море и Он га је створио, и сухоту руке су Његове начиниле.
6بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضورآفریننده خود خداوند زانو زنیم!
6Ходите, поклонимо се, припаднимо, клекнимо пред Господом, Творцем својим.
7زیرا که اوخدای ما است! و ما قوم مرتع و گله دست اومی باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!
7Јер је Он Бог наш, и ми народ паше Његове и овце руке Његове. Сад кад бисте послушали глас Његов:
8دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسا در صحرا.
8„Немојте да вам одрвени срце ваше као у Мериви, као у дан кушања у пустињи,
9چون اجداد شما مرا آزمودند وتجربه کردند و اعمال مرا دیدند.
9Где ме кушаше оци ваши, испиташе и видеше дело моје.
10چهل سال ازآن قوم محزون بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طرق مرا نشناختند.
10Четрдесет година срдих се на род онај, и рекох: Ови људи тумарају срцем, и не знају путеве моје;
11پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»
11И зато се заклех у гневу свом да неће ући у мир мој.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.