مزامیر 95
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم!
1Venez, chantons avec allégresse à l’Éternel! Poussons des cris de joie vers le rocher de notre salut.
2به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او راآواز شادمانی دهیم!
2Allons au-devant de lui avec des louanges, Faisons retentir des cantiques en son honneur!
3زیرا که یهوه، خدای بزرگ است،
3Car l’Éternel est un grand Dieu, Il est un grand roi au-dessus de tous les dieux.
4و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او.
4Il tient dans sa main les profondeurs de la terre, Et les sommets des montagnes sont à lui.
5دریا از آن اوست، او آن رابساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود.
5La mer est à lui, c’est lui qui l’a faite; La terre aussi, ses mains l’ont formée.
6بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضورآفریننده خود خداوند زانو زنیم!
6Venez, prosternons-nous et humilions-nous, Fléchissons le genou devant l’Éternel, notre créateur!
7زیرا که اوخدای ما است! و ما قوم مرتع و گله دست اومی باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!
7Car il est notre Dieu, Et nous sommes le peuple de son pâturage, Le troupeau que sa main conduit… Oh! Si vous pouviez écouter aujourd’hui sa voix!
8دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسا در صحرا.
8N’endurcissez pas votre cœur, comme à Meriba, Comme à la journée de Massa, dans le désert,
9چون اجداد شما مرا آزمودند وتجربه کردند و اعمال مرا دیدند.
9Où vos pères me tentèrent, M’éprouvèrent, quoiqu’ils vissent mes œuvres.
10چهل سال ازآن قوم محزون بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طرق مرا نشناختند.
10Pendant quarante ans j’eus cette race en dégoût, Et je dis: C’est un peuple dont le cœur est égaré; Ils ne connaissent pas mes voies.
11پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»
11Aussi je jurai dans ma colère: Ils n’entreront pas dans mon repos!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.