مزامیر 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ای خدای من، ای خدای من، چرا مراترک کرده‌ای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی؟
1Au chef des chantres. Sur “Biche de l’aurore”. Psaume de David.
2ای خدای من در روز می خوانم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز و مراخاموشی نیست.
2Mon Dieu! Mon Dieu! Pourquoi m’as-tu abandonné, Et t’éloignes-tu sans me secourir, sans écouter mes plaintes?
3و اما تو قدوس هستی، ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته‌ای.
3Mon Dieu! Je crie le jour, et tu ne réponds pas; La nuit, et je n’ai point de repos.
4پدران ما بر توتوکل داشتند. بر تو توکل داشتند و ایشان راخلاصی دادی.
4Pourtant tu es le Saint, Tu sièges au milieu des louanges d’Israël.
5نزد تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند، پس خجل نشدند.
5En toi se confiaient nos pères; Ils se confiaient, et tu les délivrais.
6و اما من کرم هستم و انسان نی. عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شده قوم.
6Ils criaient à toi, et ils étaient sauvés; Ils se confiaient en toi, et ils n’étaient point confus.
7هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند وسرهای خود را می‌جنبانند (و می‌گویند):
7Et moi, je suis un ver et non un homme, L’opprobre des hommes et le méprisé du peuple.
8«برخداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او رابرهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.»
8Tous ceux qui me voient se moquent de moi, Ils ouvrent la bouche, secouent la tête:
9زیرا که تومرا از شکم بیرون آوردی؛ وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی.
9Recommande-toi à l’Éternel! L’Éternel le sauvera, Il le délivrera, puisqu’il l’aime!
10از رحم برتو انداخته شدم. از شکم مادرم خدای من توهستی.
10Oui, tu m’as fait sortir du sein maternel, Tu m’as mis en sûreté sur les mamelles de ma mère;
11از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است. و کسی نیست که مدد کند.
11Dès le sein maternel j’ai été sous ta garde, Dès le ventre de ma mère tu as été mon Dieu.
12گاوان نربسیار دور مرا گرفته‌اند. زورمندان باشان مرااحاطه کرده‌اند.
12Ne t’éloigne pas de moi quand la détresse est proche, Quand personne ne vient à mon secours!
13دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درنده غران.
13De nombreux taureaux sont autour de moi, Des taureaux de Basan m’environnent.
14مثل آب ریخته شده‌ام. وهمه استخوانهایم از هم گسیخته. دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.
14Ils ouvrent contre moi leur gueule, Semblables au lion qui déchire et rugit.
15قوت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده. و مرا به خاک موت نهاده‌ای.
15Je suis comme de l’eau qui s’écoule, Et tous mes os se séparent; Mon cœur est comme de la cire, Il se fond dans mes entrailles.
16زیراسگان دور مرا گرفته‌اند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفته‌اند.
16Ma force se dessèche comme l’argile, Et ma langue s’attache à mon palais; Tu me réduis à la poussière de la mort.
17همه استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.
17Car des chiens m’environnent, Une bande de scélérats rôdent autour de moi, Ils ont percé mes mains et mes pieds.
18رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
18Je pourrais compter tous mes os. Eux, ils observent, ils me regardent;
19اما تو‌ای خداوند دور مباش. ای قوت من برای نصرت من شتاب کن.
19Ils se partagent mes vêtements, Ils tirent au sort ma tunique.
20جان مرا از شمشیرخلاص کن. و یگانه مرا از دست سگان.
20Et toi, Éternel, ne t’éloigne pas! Toi qui es ma force, viens en hâte à mon secours!
21مرا ازدهان شیر خلاصی ده. ای که از میان شاخهای گاووحشی مرا اجابت کرده‌ای.
21Protège mon âme contre le glaive, Ma vie contre le pouvoir des chiens!
22نام تو را به برادران خود اعلام خواهم کرد. در میان جماعت تو راتسبیح خواهم خواند.
22Sauve-moi de la gueule du lion, Délivre-moi des cornes du buffle!
23ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید. تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید. و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید.
23Je publierai ton nom parmi mes frères, Je te célébrerai au milieu de l’assemblée.
24زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود رااز او نپوشانیده است. و چون نزد وی فریاد برآورداو را اجابت فرمود.
24Vous qui craignez l’Éternel, louez-le! Vous tous, postérité de Jacob, glorifiez-le! Tremblez devant lui, vous tous, postérité d’Israël!
25تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است. نذرهای خود را به حضورترسندگانت ادا خواهم نمود.
25Car il n’a ni mépris ni dédain pour les peines du misérable, Et il ne lui cache point sa face; Mais il l’écoute quand il crie à lui.
26حلیمان غذاخورده، سیر خواهند شد. و طالبان خداوند او راتسبیح خواهند خواند. و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالاباد.
26Tu seras dans la grande assemblée l’objet de mes louanges; J’accomplirai mes vœux en présence de ceux qui te craignent.
27جمیع کرانه های زمین متذکر شده، بسوی خداوند بازگشت خواهندنمود. و همه قبایل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند کرد.
27Les malheureux mangeront et se rassasieront, Ceux qui cherchent l’Éternel le célébreront. Que votre cœur vive à toujours!
28زیرا سلطنت از آن خداونداست. و او بر امت‌ها مسلط است.
28Toutes les extrémités de la terre penseront à l’Éternel et se tourneront vers lui; Toutes les familles des nations se prosterneront devant ta face.
29همه متمولان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد. وبه حضور وی هرکه به خاک فرو می‌رود رکوع خواهد نمود. و کسی جان خود را زنده نخواهدساخت.
29Car à l’Éternel appartient le règne: Il domine sur les nations.
30ذریتی او را عبادت خواهند کرد ودرباره خداوند طبقه بعد را اخبار خواهند نمود.
30Tous les puissants de la terre mangeront et se prosterneront aussi; Devant lui s’inclineront tous ceux qui descendent dans la poussière, Ceux qui ne peuvent conserver leur vie.
31ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.
31La postérité le servira; On parlera du Seigneur à la génération future.
no verse 32 in this text
32Quand elle viendra, elle annoncera sa justice, Elle annoncera son œuvre au peuple nouveau-né.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.