مزامیر 78
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
1Cantique d’Asaph. Mon peuple, écoute mes instructions! Prêtez l’oreille aux paroles de ma bouche!
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
2J’ouvre la bouche par des sentences, Je publie la sagesse des temps anciens.
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
3Ce que nous avons entendu, ce que nous savons, Ce que nos pères nous ont raconté,
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
4Nous ne le cacherons point à leurs enfants; Nous dirons à la génération future les louanges de l’Éternel, Et sa puissance, et les prodiges qu’il a opérés.
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
5Il a établi un témoignage en Jacob, Il a mis une loi en Israël, Et il a ordonné à nos pères de l’enseigner à leurs enfants,
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
6Pour qu’elle fût connue de la génération future, Des enfants qui naîtraient, Et que, devenus grands, ils en parlassent à leurs enfants,
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
7Afin qu’ils missent en Dieu leur confiance, Qu’ils n’oubliassent pas les œuvres de Dieu, Et qu’ils observassent ses commandements,
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
8Afin qu’ils ne fussent pas, comme leurs pères, Une race indocile et rebelle, Une race dont le cœur n’était pas ferme, Et dont l’esprit n’était pas fidèle à Dieu.
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
9Les fils d’Éphraïm, armés et tirant de l’arc, Tournèrent le dos le jour du combat.
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
10Ils ne gardèrent point l’alliance de Dieu, Et ils refusèrent de marcher selon sa loi.
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
11Ils mirent en oubli ses œuvres, Ses merveilles qu’il leur avait fait voir.
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
12Devant leurs pères il avait fait des prodiges, Au pays d’Égypte, dans les campagnes de Tsoan.
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
13Il fendit la mer et leur ouvrit un passage, Il fit dresser les eaux comme une muraille.
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
14Il les conduisit le jour par la nuée, Et toute la nuit par un feu éclatant.
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
15Il fendit des rochers dans le désert, Et il donna à boire comme des flots abondants;
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
16Du rocher il fit jaillir des sources, Et couler des eaux comme des fleuves.
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
17Mais ils continuèrent à pécher contre lui, A se révolter contre le Très-Haut dans le désert.
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
18Ils tentèrent Dieu dans leur cœur, En demandant de la nourriture selon leur désir.
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
19Ils parlèrent contre Dieu, Ils dirent: Dieu pourrait-il Dresser une table dans le désert?
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
20Voici, il a frappé le rocher, et des eaux ont coulé, Et des torrents se sont répandus; Pourra-t-il aussi donner du pain, Ou fournir de la viande à son peuple?
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
21L’Éternel entendit, et il fut irrité; Un feu s’alluma contre Jacob, Et la colère s’éleva contre Israël,
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
22Parce qu’ils ne crurent pas en Dieu, Parce qu’ils n’eurent pas confiance dans son secours.
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
23Il commanda aux nuages d’en haut, Et il ouvrit les portes des cieux;
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
24Il fit pleuvoir sur eux la manne pour nourriture, Il leur donna le blé du ciel.
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
25Ils mangèrent tous le pain des grands, Il leur envoya de la nourriture à satiété.
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
26Il fit souffler dans les cieux le vent d’orient, Et il amena par sa puissance le vent du midi;
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
27Il fit pleuvoir sur eux la viande comme de la poussière, Et comme le sable des mers les oiseaux ailés;
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
28Il les fit tomber au milieu de leur camp, Tout autour de leurs demeures.
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
29Ils mangèrent et se rassasièrent abondamment: Dieu leur donna ce qu’ils avaient désiré.
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
30Ils n’avaient pas satisfait leur désir, Ils avaient encore leur nourriture dans la bouche,
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
31Lorsque la colère de Dieu s’éleva contre eux; Il frappa de mort les plus vigoureux, Il abattit les jeunes hommes d’Israël.
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
32Malgré tout cela, ils continuèrent à pécher, Et ne crurent point à ses prodiges.
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
33Il consuma leurs jours par la vanité, Et leurs années par une fin soudaine.
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
34Quand il les frappait de mort, ils le cherchaient, Ils revenaient et se tournaient vers Dieu;
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
35Ils se souvenaient que Dieu était leur rocher, Que le Dieu Très-Haut était leur libérateur.
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
36Mais ils le trompaient de la bouche, Et ils lui mentaient de la langue;
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
37Leur cœur n’était pas ferme envers lui, Et ils n’étaient pas fidèles à son alliance.
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
38Toutefois, dans sa miséricorde, il pardonne l’iniquité et ne détruit pas; Il retient souvent sa colère et ne se livre pas à toute sa fureur.
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
39Il se souvint qu’ils n’étaient que chair, Un souffle qui s’en va et ne revient pas.
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
40Que de fois ils se révoltèrent contre lui dans le désert! Que de fois ils l’irritèrent dans la solitude!
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
41Ils ne cessèrent de tenter Dieu, Et de provoquer le Saint d’Israël.
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
42Ils ne se souvinrent pas de sa puissance, Du jour où il les délivra de l’ennemi,
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
43Des miracles qu’il accomplit en Égypte, Et de ses prodiges dans les campagnes de Tsoan.
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
44Il changea leurs fleuves en sang, Et ils ne purent en boire les eaux.
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
45Il envoya contre eux des mouches venimeuses qui les dévorèrent, Et des grenouilles qui les détruisirent.
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
46Il livra leurs récoltes aux sauterelles, Le produit de leur travail aux sauterelles.
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
47Il fit périr leurs vignes par la grêle, Et leurs sycomores par la gelée.
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
48Il abandonna leur bétail à la grêle, Et leurs troupeaux au feu du ciel.
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
49Il lança contre eux son ardente colère, La fureur, la rage et la détresse, Une troupe de messagers de malheur.
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
50Il donna libre cours à sa colère, Il ne sauva pas leur âme de la mort, Il livra leur vie à la mortalité;
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
51Il frappa tous les premiers-nés en Égypte, Les prémices de la force sous les tentes de Cham.
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
52Il fit partir son peuple comme des brebis, Il les conduisit comme un troupeau dans le désert.
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
53Il les dirigea sûrement, pour qu’ils fussent sans crainte, Et la mer couvrit leurs ennemis.
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
54Il les amena vers sa frontière sainte, Vers cette montagne que sa droite a acquise.
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
55Il chassa devant eux les nations, Leur distribua le pays en héritage, Et fit habiter dans leurs tentes les tribus d’Israël.
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
56Mais ils tentèrent le Dieu Très-Haut et se révoltèrent contre lui, Et ils n’observèrent point ses ordonnances.
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
57Ils s’éloignèrent et furent infidèles, comme leurs pères, Ils tournèrent, comme un arc trompeur.
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
58Ils l’irritèrent par leurs hauts lieux, Et ils excitèrent sa jalousie par leurs idoles.
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
59Dieu entendit, et il fut irrité; Il repoussa fortement Israël.
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
60Il abandonna la demeure de Silo, La tente où il habitait parmi les hommes;
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
61Il livra sa gloire à la captivité, Et sa majesté entre les mains de l’ennemi.
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
62Il mit son peuple à la merci du glaive, Et il s’indigna contre son héritage.
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
63Le feu dévora ses jeunes hommes, Et ses vierges ne furent pas célébrées;
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
64Ses sacrificateurs tombèrent par l’épée, Et ses veuves ne pleurèrent pas.
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
65Le Seigneur s’éveilla comme celui qui a dormi, Comme un héros qu’a subjugué le vin.
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
66Il frappa ses adversaires en fuite, Il les couvrit d’un opprobre éternel.
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
67Cependant il rejeta la tente de Joseph, Et il ne choisit point la tribu d’Éphraïm;
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
68Il préféra la tribu de Juda, La montagne de Sion qu’il aimait.
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
69Et il bâtit son sanctuaire comme les lieux élevés, Comme la terre qu’il a fondée pour toujours.
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
70Il choisit David, son serviteur, Et il le tira des bergeries;
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
71Il le prit derrière les brebis qui allaitent, Pour lui faire paître Jacob, son peuple, Et Israël, son héritage.
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
72Et David les dirigea avec un cœur intègre, Et les conduisit avec des mains intelligentes.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.