مزامیر 102
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ای خداوند دعای مرا بشنو، و فریادمن نزد تو برسد.
1Prière d’un malheureux, lorsqu’il est abattu et qu’il répand sa plainte devant l’Éternel.
2در روز تنگی‌ام روی خود را از من مپوشان. گوش خود را به من فراگیر، و روزی که بخوانم مرا به زودی اجابت فرما.
2Éternel, écoute ma prière, Et que mon cri parvienne jusqu’à toi!
3زیرا روزهایم مثل دود تلف شد واستخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید.
3Ne me cache pas ta face au jour de ma détresse! Incline vers moi ton oreille quand je crie! Hâte-toi de m’exaucer!
4دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیراخوردن غذای خود را فراموش می‌کنم.
4Car mes jours s’évanouissent en fumée, Et mes os sont enflammés comme un tison.
5به‌سبب آواز ناله خود، استخوانهایم به گوشت من چسبیده است.
5Mon cœur est frappé et se dessèche comme l’herbe; J’oublie même de manger mon pain.
6مانند مرغ سقای صحرا شده، ومثل بوم خرابه‌ها گردیده‌ام.
6Mes gémissements sont tels Que mes os s’attachent à ma chair.
7پاسبانی می‌کنم ومثل گنجشک بر پشت بام، منفرد گشته‌ام.
7Je ressemble au pélican du désert, Je suis comme le chat-huant des ruines;
8تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش می‌کنند و آنانی که برمن دیوانه شده‌اند مرا لعنت می‌نمایند.
8Je n’ai plus de sommeil, et je suis Comme l’oiseau solitaire sur un toit.
9زیراخاکستر را مثل نان خورده‌ام و مشروب خود را بااشک آمیخته‌ام،
9Chaque jour mes ennemis m’outragent, Et c’est par moi que jurent mes adversaires en fureur.
10به‌سبب غضب و خشم توزیرا که مرا برافراشته و به زیر افکنده‌ای.
10Je mange la poussière au lieu de pain, Et je mêle des larmes à ma boisson,
11روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شده‌ام.
11A cause de ta colère et de ta fureur; Car tu m’as soulevé et jeté au loin.
12لیکن تو‌ای خداوند جلوس فرموده‌ای تاابدالاباد! و ذکر تو تا جمیع نسل هاست!
12Mes jours sont comme l’ombre à son déclin, Et je me dessèche comme l’herbe.
13توبرخاسته، بر صهیون ترحم خواهی نمود زیراوقتی است که بر او رافت کنی و زمان معین رسیده است.
13Mais toi, Éternel! Tu règnes à perpétuité, Et ta mémoire dure de génération en génération.
14چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت می‌نمایند.
14Tu te lèveras, tu auras pitié de Sion; Car le temps d’avoir pitié d’elle, Le temps fixé est à son terme;
15پس امتها از نام خداوند خواهند ترسید وجمیع پادشاهان جهان از کبریایی تو.
15Car tes serviteurs en aiment les pierres, Ils en chérissent la poussière.
16زیراخداوند صهیون را بنا نموده، و در جلال خودظهور فرموده است.
16Alors les nations craindront le nom de l’Éternel, Et tous les rois de la terre ta gloire.
17به دعای مسکینان توجه نموده، و دعای ایشان را خوار نشمرده است.
17Oui, l’Éternel rebâtira Sion, Il se montrera dans sa gloire.
18این برای نسل آینده نوشته می‌شود تا قومی که آفریده خواهند شد خداوند را تسبیح بخوانند.
18Il est attentif à la prière du misérable, Il ne dédaigne pas sa prière.
19زیرا که از بلندی قدس خودنگریسته، خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است.
19Que cela soit écrit pour la génération future, Et que le peuple qui sera créé célèbre l’Éternel!
20تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده‌اند آزاد نماید.
20Car il regarde du lieu élevé de sa sainteté; Du haut des cieux l’Éternel regarde sur la terre,
21تا نام خداوندرا در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را دراورشلیم،
21Pour écouter les gémissements des captifs, Pour délivrer ceux qui vont périr,
22هنگامی که قوم‌ها با هم جمع شوند وممالک نیز تا خداوند را عبادت نمایند.
22Afin qu’ils publient dans Sion le nom de l’Éternel, Et ses louanges dans Jérusalem,
23توانایی مرا در راه ناتوان ساخت و روزهای مرا کوتاه گردانید.
23Quand tous les peuples s’assembleront, Et tous les royaumes, pour servir l’Éternel.
24گفتم‌ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار. سالهای تو تا جمیع نسل‌ها است.
24Il a brisé ma force dans la route, Il a abrégé mes jours.
25از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمان‌ها عمل دستهای تو است.
25Je dis: Mon Dieu, ne m’enlève pas au milieu de mes jours, Toi, dont les années durent éternellement!
26آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها راتبدیل خواهی کرد و مبدل خواهند شد.
26Tu as anciennement fondé la terre, Et les cieux sont l’ouvrage de tes mains.
27لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.
27Ils périront, mais tu subsisteras; Ils s’useront tous comme un vêtement; Tu les changeras comme un habit, et ils seront changés.
28فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذریت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.
28Mais toi, tu restes le même, Et tes années ne finiront point.
no verse 29 in this text
29Les fils de tes serviteurs habiteront leur pays, Et leur postérité s’affermira devant toi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.