مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1Louez l’Éternel, car il est bon, Car sa miséricorde dure à toujours!
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2Qu’ainsi disent les rachetés de l’Éternel, Ceux qu’il a délivrés de la main de l’ennemi,
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3Et qu’il a rassemblés de tous les pays, De l’orient et de l’occident, du nord et de la mer!
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4Ils erraient dans le désert, ils marchaient dans la solitude, Sans trouver une ville où ils pussent habiter.
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5Ils souffraient de la faim et de la soif; Leur âme était languissante.
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7Il les conduisit par le droit chemin, Pour qu’ils arrivassent dans une ville habitable.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9Car il a satisfait l’âme altérée, Il a comblé de biens l’âme affamée.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Ceux qui avaient pour demeure les ténèbres et l’ombre de la mort Vivaient captifs dans la misère et dans les chaînes,
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11Parce qu’ils s’étaient révoltés contre les paroles de Dieu, Parce qu’ils avaient méprisé le conseil du Très-Haut.
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12Il humilia leur cœur par la souffrance; Ils succombèrent, et personne ne les secourut.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14Il les fit sortir des ténèbres et de l’ombre de la mort, Et il rompit leurs liens.
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16Car il a brisé les portes d’airain, Il a rompu les verrous de fer.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17Les insensés, par leur conduite coupable Et par leurs iniquités, s’étaient rendus malheureux.
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18Leur âme avait en horreur toute nourriture, Et ils touchaient aux portes de la mort.
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20Il envoya sa parole et les guérit, Il les fit échapper de la fosse.
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22Qu’ils offrent des sacrifices d’actions de grâces, Et qu’ils publient ses œuvres avec des cris de joie!
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23Ceux qui étaient descendus sur la mer dans des navires, Et qui travaillaient sur les grandes eaux,
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24Ceux-là virent les œuvres de l’Éternel Et ses merveilles au milieu de l’abîme.
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25Il dit, et il fit souffler la tempête, Qui souleva les flots de la mer.
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26Ils montaient vers les cieux, ils descendaient dans l’abîme; Leur âme était éperdue en face du danger;
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27Saisis de vertige, ils chancelaient comme un homme ivre, Et toute leur habileté était anéantie.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29Il arrêta la tempête, ramena le calme, Et les ondes se turent.
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30Ils se réjouirent de ce qu’elles s’étaient apaisées, Et l’Éternel les conduisit au port désiré.
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32Qu’ils l’exaltent dans l’assemblée du peuple, Et qu’ils le célèbrent dans la réunion des anciens!
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33Il change les fleuves en désert, Et les sources d’eaux en terre desséchée,
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34Le pays fertile en pays salé, A cause de la méchanceté de ses habitants.
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35Il change le désert en étang, Et la terre aride en sources d’eaux,
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36Et il y établit ceux qui sont affamés. Ils fondent une ville pour l’habiter;
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37Ils ensemencent des champs, plantent des vignes, Et ils en recueillent les produits.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38Il les bénit, et ils deviennent très nombreux, Et il ne diminue point leur bétail.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39Sont-ils amoindris et humiliés Par l’oppression, le malheur et la souffrance;
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40Verse-t-il le mépris sur les grands, Les fait-il errer dans des déserts sans chemin,
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41Il relève l’indigent et le délivre de la misère, Il multiplie les familles comme des troupeaux.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42Les hommes droits le voient et se réjouissent, Mais toute iniquité ferme la bouche.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43Que celui qui est sage prenne garde à ces choses, Et qu’il soit attentif aux bontés de l’Éternel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.