Halelu 107
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Louis Segond 1910
1E MILILANI aku ia Iehova, no ka mea, ua maikai ia; Ua mau loa no hoi kona lokomaikai.
1Louez l’Éternel, car il est bon, Car sa miséricorde dure à toujours!
2E olelo mai no ka poe i hoolapanaiia e Iehova, Ka poe hoi ana i hoolapanai ai, mai ka lima mai o ka enemi.
2Qu’ainsi disent les rachetés de l’Éternel, Ceux qu’il a délivrés de la main de l’ennemi,
3No ka mea, ua hooili mai oia ia lakou mai na aina mai, Mai ka hikina, a me ke komohana mai, E mai ke kukulu akau, a mai ke kai mai.
3Et qu’il a rassemblés de tous les pays, De l’orient et de l’occident, du nord et de la mer!
4Kuewa wale lakou ma ka waonahele, Ma ke ala waoakua hoi; Aole i loaa ia lakou ke kulanakauhale kahi e noho ai.
4Ils erraient dans le désert, ils marchaient dans la solitude, Sans trouver une ville où ils pussent habiter.
5Pololi iho la lakou, a makewai hoi, A maule ko lakou uhane iloko o lakou.
5Ils souffraient de la faim et de la soif; Leur âme était languissante.
6Alaila, kahea aku lakou ia Iehova iloko o ko lakou pilikia, A hoopakele mai oia ia lakou i ko lakou popilikia ana.
6Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
7Alakai mai la oia ia lakou ma ke ala pono, I hiki ai lakou i ke kulanakauhale, kahi e noho ai.
7Il les conduisit par le droit chemin, Pour qu’ils arrivassent dans une ville habitable.
8E mililani aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
8Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
9No ka mea, nana no i hookena i ka uhane makewai, A nana hoi i hoomaona i ka uhane pololi i ka maikai.
9Car il a satisfait l’âme altérée, Il a comblé de biens l’âme affamée.
10O ka poe i noho ma ka pouli, ma ka malu hoi o ka make, A paa no hoi i ka popilikia a me ka hao;
10Ceux qui avaient pour demeure les ténèbres et l’ombre de la mort Vivaient captifs dans la misère et dans les chaînes,
11No ka mea, ua kipi lakou i na olelo a ke Akua, A ua hoowahawaha i ke ao ana mai o ka Mea kiekie;
11Parce qu’ils s’étaient révoltés contre les paroles de Dieu, Parce qu’ils avaient méprisé le conseil du Très-Haut.
12Alaila hookulou oia i ko lakou naau i ka luhi, Hina iho la lakou ilalo, aohe mea nana e kokua.
12Il humilia leur cœur par la souffrance; Ils succombèrent, et personne ne les secourut.
13Alaila, hea aku lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoola mai oia ia lakou i ko lakou popilikia ana.
13Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
14Hoopuka mai la oia ia lakou mailoko mai o ka pouli a me ka malu o ka make, A uhai hoi i ko lakou mea i paa ai.
14Il les fit sortir des ténèbres et de l’ombre de la mort, Et il rompit leurs liens.
15E hoalohaloha aku na kanaka ia Iehova, no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
15Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
16No ka mea, ua wawahi oia i na pani keleawe o na pukapa A ua uhai no hoi oia i na kaola kipuka hao.
16Car il a brisé les portes d’airain, Il a rompu les verrous de fer.
17O ka poe i lalau ma ka aoao o ka poe hewa, A me ka lawehala, ua hoopilikiaia lakou.
17Les insensés, par leur conduite coupable Et par leurs iniquités, s’étaient rendus malheureux.
18Hoopailua no ko lakou uhane i na mea ai a pau; A hookokoke no lakou i na pukapa o ka make.
18Leur âme avait en horreur toute nourriture, Et ils touchaient aux portes de la mort.
19Alaila, hea aku no lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoola mai no oia ia lakou i ko lakou popilikia.
19Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
20Haawi mai la oia i kana olelo, a hoala iho la ia lakou, A hoopakele no hoi ia lakou, mai ko lakou lua aku.
20Il envoya sa parole et les guérit, Il les fit échapper de la fosse.
21E hoalohaloha aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
21Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
22E mohai aku no hoi lakou i ka mohai o ke aloha, A e hoike aku i kana mau hana me ka hauoli.
22Qu’ils offrent des sacrifices d’actions de grâces, Et qu’ils publient ses œuvres avec des cris de joie!
23O ka poe iho ilalo i ka moana, ma na moku, A hana i ka hana ma na moana nui;
23Ceux qui étaient descendus sur la mer dans des navires, Et qui travaillaient sur les grandes eaux,
24Ua ike no keia poe i na hana o Iehova, A mo kana mau mea kupanaha ma ka hohonu.
24Ceux-là virent les œuvres de l’Éternel Et ses merveilles au milieu de l’abîme.
25No ka mea, olelo wale mai oia, a hoala i ka makani kupikipikio, A piipii aku la na ale.
25Il dit, et il fit souffler la tempête, Qui souleva les flots de la mer.
26Pii aku la lakou i ka lani, a iho ilalo i ka hohonu: A hehee ko lakou uhane i ka ino.
26Ils montaient vers les cieux, ils descendaient dans l’abîme; Leur âme était éperdue en face du danger;
27Hikaka lakou i o, a ia nei, a kunewanewa hoi e like me ke kanaka ona, A pau wale aku no ko lakou akamai.
27Saisis de vertige, ils chancelaient comme un homme ivre, Et toute leur habileté était anéantie.
28Alaila, hea aku lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoopakele mai oia ia lakou, mailoko mai o ko lakou popilikia.
28Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
29Hoolilo no oia i ka ino i pohu, A malie loa iho la na ale.
29Il arrêta la tempête, ramena le calme, Et les ondes se turent.
30Alaila, lealea lakou, no ka mea, ua malie; A hoopae no oia ia lakou ma ke awa a lakou e makemake ai.
30Ils se réjouirent de ce qu’elles s’étaient apaisées, Et l’Éternel les conduisit au port désiré.
31E mililani aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
31Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
32E hapai no hoi ia ia ma ka ahakanaka, A e halelu aku ia ia ma ke anaina o ka poe kahiko.
32Qu’ils l’exaltent dans l’assemblée du peuple, Et qu’ils le célèbrent dans la réunion des anciens!
33Hoolilo no oia i na muliwai i waonahele, A me na waipuna i aina maloo;
33Il change les fleuves en désert, Et les sources d’eaux en terre desséchée,
34A me ka aina hua nui, i aina hua ole, No ka hewa o ka poe e noho ana malaila.
34Le pays fertile en pays salé, A cause de la méchanceté de ses habitants.
35A hoolilo no hoi oia i ka waonahele, i wai lana, A me ka aina maloo hoi i wai puna.
35Il change le désert en étang, Et la terre aride en sources d’eaux,
36Malaila no oia e hoonoho ai i ka poe pololi, A hoomakaukau no hoi lakou i kulanakauhale, kahi e noho ai;
36Et il y établit ceux qui sont affamés. Ils fondent une ville pour l’habiter;
37A lulu no hoi lakou ma na mahinaai, A kauu iho no i na mala waina, A haawiia mai ka hua i hoohuaia'i.
37Ils ensemencent des champs, plantent des vignes, Et ils en recueillent les produits.
38Hoomaikai mai la oia ia lakou, a kawowo nui ae la; Aole ia i hoemi i ka lakou poe holoholona.
38Il les bénit, et ils deviennent très nombreux, Et il ne diminue point leur bétail.
39A mahope, hooemiia lakou, a hoohaahania no hoi, No ka hookaumahaia, a me ka hewa, a me ka pilikia.
39Sont-ils amoindris et humiliés Par l’oppression, le malheur et la souffrance;
40Ninini mai oia i ka hoomaau maluna o na'lii, A alakai no hoi oia ia lakou ma kahi mehameha, ala ole.
40Verse-t-il le mépris sur les grands, Les fait-il errer dans des déserts sans chemin,
41Hookiekie nae oia i ka poe hune mailoko aku o ka pilikia, A hoolilo i kona mau ohana, me he ohana hipa la.
41Il relève l’indigent et le délivre de la misère, Il multiplie les familles comme des troupeaux.
42E ike aku no ka poe pono, a e lealea lakou; A e paa no ka nuku o ka hewa a pau.
42Les hommes droits le voient et se réjouissent, Mais toute iniquité ferme la bouche.
43Owai la ka mea akamai, a malama i keia mau mea! O lakou ka i hoomaopopo i ka lokomaikai o Iehova.
43Que celui qui est sage prenne garde à ces choses, Et qu’il soit attentif aux bontés de l’Éternel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.