مزامیر
Chapter 107
Old Persian Version (ترج…
vs Modern Hebrew Bible
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1הדו ליהוה כי טוב כי לעולם חסדו׃
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2יאמרו גאולי יהוה אשר גאלם מיד צר׃
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3ומארצות קבצם ממזרח וממערב מצפון ומים׃
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4תעו במדבר בישימון דרך עיר מושב לא מצאו׃
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5רעבים גם צמאים נפשם בהם תתעטף׃
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6ויצעקו אל יהוה בצר להם ממצוקותיהם יצילם׃
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7וידריכם בדרך ישרה ללכת אל עיר מושב׃
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9כי השביע נפש שקקה ונפש רעבה מלא טוב׃
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10ישבי חשך וצלמות אסירי עני וברזל׃
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11כי המרו אמרי אל ועצת עליון נאצו׃
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12ויכנע בעמל לבם כשלו ואין עזר׃
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13ויזעקו אל יהוה בצר להם ממצקותיהם יושיעם׃
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14יוציאם מחשך וצלמות ומוסרותיהם ינתק׃
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16כי שבר דלתות נחשת ובריחי ברזל גדע׃
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17אולים מדרך פשעם ומעונתיהם יתענו׃
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18כל אכל תתעב נפשם ויגיעו עד שערי מות׃
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19ויזעקו אל יהוה בצר להם ממצקותיהם יושיעם׃
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20ישלח דברו וירפאם וימלט משחיתותם׃
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22ויזבחו זבחי תודה ויספרו מעשיו ברנה׃
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23יורדי הים באניות עשי מלאכה במים רבים׃
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24המה ראו מעשי יהוה ונפלאותיו במצולה׃
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25ויאמר ויעמד רוח סערה ותרומם גליו׃
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26יעלו שמים ירדו תהומות נפשם ברעה תתמוגג׃
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27יחוגו וינועו כשכור וכל חכמתם תתבלע׃
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28ויצעקו אל יהוה בצר להם וממצוקתיהם יוציאם׃
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29יקם סערה לדממה ויחשו גליהם׃
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30וישמחו כי ישתקו וינחם אל מחוז חפצם׃
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32וירממוהו בקהל עם ובמושב זקנים יהללוהו׃
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33ישם נהרות למדבר ומצאי מים לצמאון׃
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34ארץ פרי למלחה מרעת ישבי בה׃
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35ישם מדבר לאגם מים וארץ ציה למצאי מים׃
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36ויושב שם רעבים ויכוננו עיר מושב׃
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37ויזרעו שדות ויטעו כרמים ויעשו פרי תבואה׃
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38ויברכם וירבו מאד ובהמתם לא ימעיט׃
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39וימעטו וישחו מעצר רעה ויגון׃
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40שפך בוז על נדיבים ויתעם בתהו לא דרך׃
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41וישגב אביון מעוני וישם כצאן משפחות׃
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42יראו ישרים וישמחו וכל עולה קפצה פיה׃
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43מי חכם וישמר אלה ויתבוננו חסדי יהוה׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.