مزامیر 89
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1رحمت های خداوند را تا به ابد خواهم سرایید. امانت تو را به دهان خود نسلابعد نسل اعلام خواهم کرد.
1משכיל לאיתן האזרחי חסדי יהוה עולם אשירה לדר ודר אודיע אמונתך בפי׃
2زیرا گفتم رحمت بنا خواهد شد تا ابدالاباد و امانت خویش را درافلاک پایدار خواهی ساخت.
2כי אמרתי עולם חסד יבנה שמים תכן אמונתך בהם׃
3با برگزیده خودعهد بستهام. برای بنده خویش داود قسم خوردهام.
3כרתי ברית לבחירי נשבעתי לדוד עבדי׃
4که ذریت تو را پایدار خواهم ساخت تا ابدالاباد و تخت تو را نسلا بعد نسل بنا خواهم نمود، سلاه.
4עד עולם אכין זרעך ובניתי לדר ודור כסאך סלה׃
5و آسمانها کارهای عجیب تو راای خداوند تمجید خواهند کرد و امانت تو را درجماعت مقدسان.
5ויודו שמים פלאך יהוה אף אמונתך בקהל קדשים׃
6زیرا کیست در آسمانها که باخداوند برابری تواند کرد؟ و از فرزندان زورآوران که را با خداوند تشبیه توان نمود؟
6כי מי בשחק יערך ליהוה ידמה ליהוה בבני אלים׃
7خدا بینهایت مهیب است در جماعت مقدسان و ترسناک است بر آنانی که گرداگرد او هستند.
7אל נערץ בסוד קדשים רבה ונורא על כל סביביו׃
8ای یهوه خدای لشکرها! کیستای یاه قدیرمانند تو؟ و امانت تو، تو را احاطه میکند.
8יהוה אלהי צבאות מי כמוך חסין יה ואמונתך סביבותיך׃
9برتکبر دریا تو مسلط هستی. چون امواجش بلندمی شود، آنها را ساکن میگردانی.
9אתה מושל בגאות הים בשוא גליו אתה תשבחם׃
10رهب را مثل کشته شده خرد شکستهای. به بازوی زورآورخویش دشمنانت را پراکنده نمودهای.
10אתה דכאת כחלל רהב בזרוע עזך פזרת אויביך׃
11آسمان از آن تو است و زمین نیز از آن تو. ربع مسکون وپری آن را تو بنیاد نهادهای.
11לך שמים אף לך ארץ תבל ומלאה אתה יסדתם׃
12شمال و جنوب راتو آفریدهای. تابور و حرمون به نام تو شادی میکنند.
12צפון וימין אתה בראתם תבור וחרמון בשמך ירננו׃
13بازوی تو با قوت است. دست توزورآور است و دست راست تو متعال.
13לך זרוע עם גבורה תעז ידך תרום ימינך׃
14عدالت و انصاف اساس تخت تو است. رحمت و راستی پیش روی تو میخرامند.
14צדק ומשפט מכון כסאך חסד ואמת יקדמו פניך׃
15خوشابحال قومی که آواز شادمانی رامی دانند. در نور روی توای خداوند خواهندخرامید.
15אשרי העם יודעי תרועה יהוה באור פניך יהלכון׃
16در نام تو شادمان خواهند شد تمامی روز و در عدالت تو سرافراشته خواهند گردید.
16בשמך יגילון כל היום ובצדקתך ירומו׃
17زیرا که فخر قوت ایشان تو هستی و به رضامندی تو شاخ ما مرتفع خواهد شد.
17כי תפארת עזמו אתה וברצנך תרים קרננו׃
18زیراکه سپر ما از آن خداوند است و پادشاه ما از آن قدوس اسرائیل.
18כי ליהוה מגננו ולקדוש ישראל מלכנו׃
19آنگاه در عالم رویا به مقدس خود خطاب کرده، گفتی که نصرت را بر مردی زورآور نهادم و برگزیدهای از قوم را ممتاز کردم.
19אז דברת בחזון לחסידיך ותאמר שויתי עזר על גבור הרימותי בחור מעם׃
20بنده خود داود را یافتم و او را به روغن مقدس خود مسح کردم.
20מצאתי דוד עבדי בשמן קדשי משחתיו׃
21که دست من با او استوارخواهد شد. بازوی من نیز او را قوی خواهدگردانید.
21אשר ידי תכון עמו אף זרועי תאמצנו׃
22دشمنی بر او ستم نخواهد کرد و هیچ پسر ظلم بدو اذیت نخواهد رسانید.
22לא ישא אויב בו ובן עולה לא יעננו׃
23و خصمان او را پیش روی وی خواهم گرفت و آنانی را که ازاو نفرت دارند مبتلا خواهم گردانید.
23וכתותי מפניו צריו ומשנאיו אגוף׃
24و امانت ورحمت من با وی خواهد بود و در نام من شاخ اومرتفع خواهد شد.
24ואמונתי וחסדי עמו ובשמי תרום קרנו׃
25دست او را بر دریا مستولی خواهم ساخت و دست راست او را بر نهرها.
25ושמתי בים ידו ובנהרות ימינו׃
26او مرا خواهد خواند که تو پدر من هستی، خدای من و صخره نجات من.
26הוא יקראני אבי אתה אלי וצור ישועתי׃
27من نیز او رانخست زاده خود خواهم ساخت، بلندتر ازپادشاهان جهان.
27אף אני בכור אתנהו עליון למלכי ארץ׃
28رحمت خویش را برای وی نگاه خواهم داشت تا ابدالاباد و عهد من با اواستوار خواهد بود.
28לעולם אשמור לו חסדי ובריתי נאמנת לו׃
29و ذریت وی را باقی خواهم داشت تا ابدالاباد و تخت او را مثل روزهای آسمان.
29ושמתי לעד זרעו וכסאו כימי שמים׃
30اگر فرزندانش شریعت مرا ترک کنند، و دراحکام من سلوک ننمایند،
30אם יעזבו בניו תורתי ובמשפטי לא ילכון׃
31اگر فرایض مرابشکنند، و اوامر مرا نگاه ندارند،
31אם חקתי יחללו ומצותי לא ישמרו׃
32آنگاه معصیت ایشان را به عصا تادیب خواهم نمود وگناه ایشان را به تازیانهها.
32ופקדתי בשבט פשעם ובנגעים עונם׃
33لیکن رحمت خود رااز او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت.
33וחסדי לא אפיר מעמו ולא אשקר באמונתי׃
34عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.
34לא אחלל בריתי ומוצא שפתי לא אשנה׃
35یک چیز را به قدوسیت خود قسم خوردم و به داود هرگز دروغ نخواهم گفت.
35אחת נשבעתי בקדשי אם לדוד אכזב׃
36که ذریت اوباقی خواهد بود تا ابدالاباد و تخت او به حضورمن مثل آفتاب،
36זרעו לעולם יהיה וכסאו כשמש נגדי׃
37مثل ماه ثابت خواهد بود تاابدالاباد و مثل شاهد امین در آسمان، سلاه.
37כירח יכון עולם ועד בשחק נאמן סלה׃
38لیکن تو ترک کردهای و دور انداختهای و بامسیح خود غضبناک شدهای.
38ואתה זנחת ותמאס התעברת עם משיחך׃
39عهد بنده خودرا باطل ساختهای و تاج او را بر زمین انداخته، بیعصمت کردهای.
39נארתה ברית עבדך חללת לארץ נזרו׃
40جمیع حصارهایش راشکسته و قلعه های او را خراب نمودهای.
40פרצת כל גדרתיו שמת מבצריו מחתה׃
41همه راه گذران او را تاراج میکنند و او نزد همسایگان خود عار گردیده است.
41שסהו כל עברי דרך היה חרפה לשכניו׃
42دست راست خصمان او را برافراشته، و همه دشمنانش را مسرورساختهای.
42הרימות ימין צריו השמחת כל אויביו׃
43دم شمشیر او را نیز برگردانیدهای واو را در جنگ پایدار نساختهای.
43אף תשיב צור חרבו ולא הקימתו במלחמה׃
44جلال او راباطل ساخته و تخت او را به زمین انداختهای.
44השבת מטהרו וכסאו לארץ מגרתה׃
45ایام شبابش را کوتاه کرده، و او را به خجالت پوشانیدهای، سلاه.
45הקצרת ימי עלומיו העטית עליו בושה סלה׃
46تا به کیای خداوند خود را تا به ابد پنهان خواهی کرد و غضب تو مثل آتش افروخته خواهد شد؟
46עד מה יהוה תסתר לנצח תבער כמו אש חמתך׃
47به یاد آور که ایام حیاتم چه کم است. چرا تمامی بنی آدم را برای بطالت آفریدهای؟
47זכר אני מה חלד על מה שוא בראת כל בני אדם׃
48کدام آدمی زنده است که موت رانخواهد دید؟ و جان خویش را از دست قبرخلاص خواهد ساخت؟ سلاه.
48מי גבר יחיה ולא יראה מות ימלט נפשו מיד שאול סלה׃
49ای خداوندرحمت های قدیم تو کجاست؟ که برای داود به امانت خود قسم خوردی.
49איה חסדיך הראשנים אדני נשבעת לדוד באמונתך׃
50ای خداوند ملامت بنده خود را به یاد آور که آن را از قومهای بسیاردر سینه خود متحمل میباشم.
50זכר אדני חרפת עבדיך שאתי בחיקי כל רבים עמים׃
51که دشمنان توای خداوند ملامت کردهاند، یعنی آثار مسیح تورا ملامت نمودهاند.
51אשר חרפו אויביך יהוה אשר חרפו עקבות משיחך׃
52خداوند متبارک باد تاابدالاباد. آمین و آمین.
52ברוך יהוה לעולם אמן ואמן׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.