مزامیر 137
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
1על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו בזכרנו את ציון׃
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
2על ערבים בתוכה תלינו כנרותינו׃
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
3כי שם שאלונו שובינו דברי שיר ותוללינו שמחה שירו לנו משיר ציון׃
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
4איך נשיר את שיר יהוה על אדמת נכר׃
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
5אם אשכחך ירושלם תשכח ימיני׃
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
6תדבק לשוני לחכי אם לא אזכרכי אם לא אעלה את ירושלם על ראש שמחתי׃
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
7זכר יהוה לבני אדום את יום ירושלם האמרים ערו ערו עד היסוד בה׃
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
8בת בבל השדודה אשרי שישלם לך את גמולך שגמלת לנו׃
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
9אשרי שיאחז ונפץ את עלליך אל הסלע׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.