مزامیر 105
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1یهوه را حمد گویید و نام او رابخوانید. اعمال او را در میان قوم هااعلام نمایید.
1הודו ליהוה קראו בשמו הודיעו בעמים עלילותיו׃
2او را بسرایید برای او تسبیح بخوانید. در تمام کارهای عجیب او تفکر نمایید.
2שירו לו זמרו לו שיחו בכל נפלאותיו׃
3در نام قدوس او فخر کنید. دل طالبان خداوندشادمان باشد.
3התהללו בשם קדשו ישמח לב מבקשי יהוה׃
4خداوند و قوت او را بطلبید. روی او را پیوسته طالب باشید.
4דרשו יהוה ועזו בקשו פניו תמיד׃
5کارهای عجیب را که او کرده است به یاد آورید. آیات او و داوریهای دهان او را.
5זכרו נפלאותיו אשר עשה מפתיו ומשפטי פיו׃
6ای ذریت بنده او ابراهیم! ای فرزندان یعقوب، برگزیده او!
6זרע אברהם עבדו בני יעקב בחיריו׃
7یهوه خدای ماست. داوریهای او در تمامی جهان است.
7הוא יהוה אלהינו בכל הארץ משפטיו׃
8عهد خود رایاد می‌دارد تا ابدالاباد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است.
8זכר לעולם בריתו דבר צוה לאלף דור׃
9آن عهدی را که با ابراهیم بسته و قسمی را که برای اسحاق خورده است.
9אשר כרת את אברהם ושבועתו לישחק׃
10و آن را برای یعقوب فریضه‌ای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی.
10ויעמידה ליעקב לחק לישראל ברית עולם׃
11و گفت که زمین کنعان را به تو خواهم داد تا حصه میراث شماشود.
11לאמר לך אתן את ארץ כנען חבל נחלתכם׃
12هنگامی که عددی معدود بودند، قلیل العدد و غربا در آنجا.
12בהיותם מתי מספר כמעט וגרים בה׃
13و از امتی تا امتی سرگردان می‌بودند و از یک مملکت تا قوم دیگر.
13ויתהלכו מגוי אל גוי מממלכה אל עם אחר׃
14او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند بلکه پادشاهان را به‌خاطر ایشان توبیخ نمود
14לא הניח אדם לעשקם ויוכח עליהם מלכים׃
15که بر مسیحان من دست مگذارید. و انبیای مرا ضررمرسانید.
15אל תגעו במשיחי ולנביאי אל תרעו׃
16پس قحطی را بر آن زمین خواند وتمامی قوام نان را شکست،
16ויקרא רעב על הארץ כל מטה לחם שבר׃
17و مردی پیش روی ایشان فرستاد، یعنی یوسف را که او را به غلامی فروختند.
17שלח לפניהם איש לעבד נמכר יוסף׃
18پایهای وی را به زنجیرها خستند وجان او در آهن بسته شد
18ענו בכבל רגליו ברזל באה נפשו׃
19تا وقتی که سخن اوواقع شد. و کلام خداوند او را امتحان نمود.
19עד עת בא דברו אמרת יהוה צרפתהו׃
20آنگاه پادشاه فرستاده، بندهای او را گشاد وسلطان قوم‌ها او را آزاد ساخت.
20שלח מלך ויתירהו משל עמים ויפתחהו׃
21او را بر خانه خود حاکم قرار داد و مختار بر تمام مایملک خویش.
21שמו אדון לביתו ומשל בכל קנינו׃
22تا به اراده خود سروران او را بند نمایدو مشایخ او را حکمت آموزد.
22לאסר שריו בנפשו וזקניו יחכם׃
23پس اسرائیل به مصر درآمدند و یعقوب درزمین حام غربت پذیرفت.
23ויבא ישראל מצרים ויעקב גר בארץ חם׃
24و او قوم خود را به غایت بارور گردانید و ایشان را از دشمنان ایشان قوی تر ساخت.
24ויפר את עמו מאד ויעצמהו מצריו׃
25لیکن دل ایشان را برگردانید تابر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند.
25הפך לבם לשנא עמו להתנכל בעבדיו׃
26بنده خود موسی را فرستاد و هارون را که برگزیده بود.
26שלח משה עבדו אהרן אשר בחר בו׃
27کلمات و آیات او را در میان ایشان اقامه کردند و عجایب او را در زمین حام.
27שמו בם דברי אתותיו ומפתים בארץ חם׃
28ظلمت را فرستاد که تاریک گردید. پس به کلام او مخالفت نورزیدند.
28שלח חשך ויחשך ולא מרו את דבריו׃
29آبهای ایشان را به خون مبدل ساخت و ماهیان ایشان را میرانید.
29הפך את מימיהם לדם וימת את דגתם׃
30زمین ایشان غوکها را به ازدحام پیدا نمود، حتی درحرمهای پادشاهان ایشان.
30שרץ ארצם צפרדעים בחדרי מלכיהם׃
31او گفت و انواع مگسها پدید آمد و پشه هادر همه حدود ایشان.
31אמר ויבא ערב כנים בכל גבולם׃
32تگرگ را به عوض باران بارانید و آتش مشتعل را در زمین ایشان.
32נתן גשמיהם ברד אש להבות בארצם׃
33موهاو انجیرهای ایشان را زد و درختان محال ایشان رابشکست.
33ויך גפנם ותאנתם וישבר עץ גבולם׃
34او گفت و ملخ پدید آمد و کرمها ازحد شماره افزون.
34אמר ויבא ארבה וילק ואין מספר׃
35و هر سهم را در زمین ایشان بخوردند و میوه های زمین ایشان را خوردند.
35ויאכל כל עשב בארצם ויאכל פרי אדמתם׃
36وجمیع نخست زادگان را در زمین ایشان زد، اوائل تمامی قوت ایشان را.
36ויך כל בכור בארצם ראשית לכל אונם׃
37و ایشان را با طلا و نقره بیرون آورد که در اسباط ایشان یکی ضعیف نبود.
37ויוציאם בכסף וזהב ואין בשבטיו כושל׃
38مصریان از بیرون رفتن ایشان شاد بودند زیرا که خوف ایشان بر آنها مستولی گردیده بود.
38שמח מצרים בצאתם כי נפל פחדם עליהם׃
39ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنایی دهد.
39פרש ענן למסך ואש להאיר לילה׃
40سوال کردند پس سلوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیرگردانید.
40שאל ויבא שלו ולחם שמים ישביעם׃
41صخره را بشکافت و آب جاری شد؛ در جایهای خشک مثل نهر روان گردید.
41פתח צור ויזובו מים הלכו בציות נהר׃
42زیراکلام مقدس خود را به یاد آورد و بنده خویش ابراهیم را.
42כי זכר את דבר קדשו את אברהם עבדו׃
43و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنم.
43ויוצא עמו בששון ברנה את בחיריו׃
44وزمینهای امتها را بدیشان داد و زحمت قوم‌ها راوارث شدند.
44ויתן להם ארצות גוים ועמל לאמים יירשו׃
45تا آنکه فرایض او را نگاه دارند وشریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!
45בעבור ישמרו חקיו ותורתיו ינצרו הללו יה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.