مزامیر 74
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
1משכיל לאסף למה אלהים זנחת לנצח יעשן אפך בצאן מרעיתך׃
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
2זכר עדתך קנית קדם גאלת שבט נחלתך הר ציון זה שכנת בו׃
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
3הרימה פעמיך למשאות נצח כל הרע אויב בקדש׃
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
4שאגו צרריך בקרב מועדך שמו אותתם אתות׃
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
5יודע כמביא למעלה בסבך עץ קרדמות׃
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
6ועת פתוחיה יחד בכשיל וכילפת יהלמון׃
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
7שלחו באש מקדשך לארץ חללו משכן שמך׃
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
8אמרו בלבם נינם יחד שרפו כל מועדי אל בארץ׃
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
9אותתינו לא ראינו אין עוד נביא ולא אתנו ידע עד מה׃
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
10עד מתי אלהים יחרף צר ינאץ אויב שמך לנצח׃
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
11למה תשיב ידך וימינך מקרב חוקך כלה׃
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
12ואלהים מלכי מקדם פעל ישועות בקרב הארץ׃
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
13אתה פוררת בעזך ים שברת ראשי תנינים על המים׃
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
14אתה רצצת ראשי לויתן תתננו מאכל לעם לציים׃
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
15אתה בקעת מעין ונחל אתה הובשת נהרות איתן׃
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
16לך יום אף לך לילה אתה הכינות מאור ושמש׃
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
17אתה הצבת כל גבולות ארץ קיץ וחרף אתה יצרתם׃
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
18זכר זאת אויב חרף יהוה ועם נבל נאצו שמך׃
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
19אל תתן לחית נפש תורך חית ענייך אל תשכח לנצח׃
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
20הבט לברית כי מלאו מחשכי ארץ נאות חמס׃
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
21אל ישב דך נכלם עני ואביון יהללו שמך׃
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
22קומה אלהים ריבה ריבך זכר חרפתך מני נבל כל היום׃
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
23אל תשכח קול צרריך שאון קמיך עלה תמיד׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.