مزامیر 74
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1چراای خدا ما را ترک کردهای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
1上帝啊,你為何永遠丟棄我們呢? 你為何向你草場的羊發怒,如煙冒出呢?
2جماعت خود را که ازقدیم خریدهای، بیاد آور و آن را که فدیه دادهای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بودهای.
2求你記念你古時所得來的會眾, 就是你所贖、作你產業支派的, 並記念你向來所居住的 錫安山 。
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
3求你舉步去看那日久荒涼之地, 仇敵在聖所中所行的一切惡事。
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش میکنند و علمهای خودرا برای علامات برپا مینمایند.
4你的敵人在你會中吼叫; 他們豎了自己的旗為記號。
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند میکنند.
5他們好像人揚起斧子, 砍伐林中的樹。
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد میشکنند.
6聖所中一切雕刻的, 他們現在用斧子錘子打壞了。
7قدس های تو را آتش زدهاند و مسکن نام تو را تابه زمین بیحرمت کردهاند.
7他們用火焚燒你的聖所, 褻瀆你名的居所, 拆毀 到地。
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب میکنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیدهاند.
8他們心裏說:我們要盡行毀滅; 他們就在遍地把上帝的會所都燒毀了。
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
9我們不見我們的標幟,不再有先知; 我們內中也沒有人知道 這災禍 要到幾時呢!
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
10上帝啊,敵人辱罵要到幾時呢? 仇敵褻瀆你的名要到永遠嗎?
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیدهای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
11你為甚麼縮回你的右手? 求你從懷中伸出來,毀滅他們。
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجاتها پدید میآورد.
12上帝自古以來為我的王, 在地上施行拯救。
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
13你曾用能力將海分開, 將水中大魚的頭打破。
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیدهای.
14你曾砸碎鱷魚的頭, 把牠給曠野的禽獸為食物。
15توچشمهها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
15你曾分裂磐石,水便成了溪河; 你使長流的江河乾了。
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نمودهای.
16白晝屬你,黑夜也屬你; 亮光和日頭是你所預備的。
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساختهای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کردهای.
17地的一切疆界是你所立的; 夏天和冬天是你所定的。
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت میکند و مردم جاهل نام تو را اهانت مینمایند.
18耶和華啊,仇敵辱罵, 愚頑民褻瀆了你的名,求你記念這事。
19جان فاخته خود را بهجانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
19不要將你斑鳩的性命交給野獸; 不要永遠忘記你困苦人的性命。
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
20求你顧念所立的約, 因為地上黑暗之處都滿了強暴的居所。
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
21不要叫受欺壓的人蒙羞回去; 要叫困苦窮乏的人讚美你的名。
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت میکند.
22上帝啊,求你起來為自己伸訴! 要記念愚頑人怎樣終日辱罵你。
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند میشود.
23不要忘記你敵人的聲音; 那起來敵你之人的喧嘩時常上升。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.