مزامیر 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
1上帝啊，你在古時， 我們列祖的日子所行的事， 我們親耳聽見了； 我們的列祖也給我們述說過。
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
2你曾用手趕出外邦人， 卻栽培了我們列祖； 你苦待列邦， 卻叫我們列祖發達。
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
3因為他們不是靠自己的刀劍得地土， 也不是靠自己的膀臂得勝， 乃是靠你的右手、你的膀臂， 和你臉上的亮光， 因為你喜悅他們。
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
4上帝啊，你是我的王； 求你出令使 雅各 得勝。
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
5我們靠你要推倒我們的敵人， 靠你的名要踐踏那起來攻擊我們的人。
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
6因為，我必不靠我的弓； 我的刀也不能使我得勝。
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
7惟你救了我們脫離敵人， 使恨我們的人羞愧。
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
8我們終日因上帝誇耀， 還要永遠稱謝你的名。 （細拉）
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
9但如今你丟棄了我們，使我們受辱， 不和我們的軍兵同去。
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
10你使我們向敵人轉身退後； 那恨我們的人任意搶奪。
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
11你使我們當作快要被吃的羊， 把我們分散在列邦中。
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
12你賣了你的子民也不賺利， 所得的價值並不加添你的 資財 。
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
13你使我們受鄰國的羞辱， 被四圍的人嗤笑譏刺。
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
14你使我們在列邦中作了笑談， 使眾民向我們搖頭。
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
15我的凌辱終日在我面前， 我臉上的羞愧將我遮蔽，
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16都因那辱罵毀謗人的聲音， 又因仇敵和報仇人的緣故。
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
17這都臨到我們身上， 我們卻沒有忘記你， 也沒有違背你的約。
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
18我們的心沒有退後； 我們的腳也沒有偏離你的路。
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
19你在野狗之處壓傷我們， 用死蔭遮蔽我們。
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
20倘若我們忘了上帝的名， 或向別神舉手，
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
21上帝豈不鑒察這事嗎？ 因為他曉得人心裏的隱秘。
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
22我們為你的緣故終日被殺； 人看我們如將宰的羊。
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
23主啊，求你睡醒，為何儘睡呢？ 求你興起，不要永遠丟棄 我們 ！
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
24你為何掩面， 不顧我們所遭的苦難和所受的欺壓？
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
25我們的性命伏於塵土； 我們的肚腹緊貼地面。
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
26求你起來幫助我們！ 憑你的慈愛救贖我們！
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.