مزامیر 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1گفتم راههای خود را حفظ خواهم کردتا به زبانم خطا نورزم. دهان خود را به لجام نگاه خواهم داشت، مادامی که شریر پیش من است.
1我曾說：我要謹慎我的言行， 免得我舌頭犯罪； 惡人在我面前的時候， 我要用嚼環勒住我的口。
2من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من به حرکت آمد.
2我默然無聲，連好話也不出口； 我的愁苦就發動了，
3دلم در اندرونم گرم شد. چون تفکر می‌کردم آتش افروخته گردید. پس به زبان خود سخن گفتم.
3我的心在我裏面發熱。 我默想的時候，火就燒起， 我便用舌頭說話。
4ای خداوند اجل مرا بر من معلوم ساز و مقدارایامم را که چیست تا بفهمم چه قدر فانی هستم.
4耶和華啊，求你叫我曉得我身之終！ 我的壽數幾何？ 叫我知道我的生命不長！
5اینک روزهایم را مثل یک وجب ساخته‌ای وزندگانی‌ام در نظر تو هیچ است. یقین هر آدمی محض بطالت قرار داده شد، سلاه.
5你使我的年日窄如手掌； 我一生的年數，在你面前如同無有。 各人最穩妥的時候，真是全然虛幻。 （細拉）
6اینک انسان در خیال رفتار می‌کند و محض بطالت مضطرب می‌گردد. ذخیره می‌کند و نمی داند کیست که ازآن تمتع خواهد برد.
6世人行動實係幻影。 他們忙亂，真是枉然； 積蓄 財寶 ，不知將來有誰收取。
7و الان‌ای خداوند برای چه منتظر باشم؟ امید من بر تو می‌باشد.
7主啊，如今我等甚麼呢？ 我的指望在乎你！
8مرا از همه گناهانم برهان و مرا نزد جاهلان عار مگردان.
8求你救我脫離一切的過犯， 不要使我受愚頑人的羞辱。
9من گنگ بودم وزبان خود را باز نکردم زیرا که تو این را کرده‌ای.
9因我所遭遇的是出於你， 我就默然不語。
10بلای خود را از من بردار زیرا که از ضرب دست تو من تلف می‌شوم.
10求你把你的責罰從我身上免去； 因你手的責打，我便消滅。
11چون انسان را به‌سبب گناهش به عتابها تادیب می‌کنی، نفایس اورا مثل بید می‌گذاری. یقین هر انسان محض بطالت است، سلاه.
11你因人的罪惡懲罰他的時候， 叫他的笑容消滅，如 衣 被蟲所咬。 世人真是虛幻！ （細拉）
12ای خداوند دعای مرابشنو و به فریادم گوش بده و از اشکهایم ساکت مباش، زیرا که من غریب هستم در نزد تو و نزیل هستم مثل جمیع پدران خود.
12耶和華啊，求你聽我的禱告， 留心聽我的呼求！ 我流淚，求你不要靜默無聲！ 因為我在你面前是客旅， 是寄居的，像我列祖一般。
13روی (خشم )خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم.
13求你寬容我， 使我在去而不返之先可以力量復原。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.