مزامیر 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1گفتم راههای خود را حفظ خواهم کردتا به زبانم خطا نورزم. دهان خود را به لجام نگاه خواهم داشت، مادامی که شریر پیش من است.
1我曾说：我要谨慎我的言行， 免得我舌头犯罪； 恶人在我面前的时候， 我要用嚼环勒住我的口。
2من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من به حرکت آمد.
2我默然无声，连好话也不出口； 我的愁苦就发动了，
3دلم در اندرونم گرم شد. چون تفکر می‌کردم آتش افروخته گردید. پس به زبان خود سخن گفتم.
3我的心在我里面发热。 我默想的时候，火就烧起， 我便用舌头说话。
4ای خداوند اجل مرا بر من معلوم ساز و مقدارایامم را که چیست تا بفهمم چه قدر فانی هستم.
4耶和华啊，求你叫我晓得我身之终！ 我的寿数几何？ 叫我知道我的生命不长！
5اینک روزهایم را مثل یک وجب ساخته‌ای وزندگانی‌ام در نظر تو هیچ است. یقین هر آدمی محض بطالت قرار داده شد، سلاه.
5你使我的年日窄如手掌； 我一生的年数，在你面前如同无有。 各人最稳妥的时候，真是全然虚幻。 （细拉）
6اینک انسان در خیال رفتار می‌کند و محض بطالت مضطرب می‌گردد. ذخیره می‌کند و نمی داند کیست که ازآن تمتع خواهد برد.
6世人行动实系幻影。 他们忙乱，真是枉然； 积蓄 财宝 ，不知将来有谁收取。
7و الان‌ای خداوند برای چه منتظر باشم؟ امید من بر تو می‌باشد.
7主啊，如今我等什么呢？ 我的指望在乎你！
8مرا از همه گناهانم برهان و مرا نزد جاهلان عار مگردان.
8求你救我脱离一切的过犯， 不要使我受愚顽人的羞辱。
9من گنگ بودم وزبان خود را باز نکردم زیرا که تو این را کرده‌ای.
9因我所遭遇的是出于你， 我就默然不语。
10بلای خود را از من بردار زیرا که از ضرب دست تو من تلف می‌شوم.
10求你把你的责罚从我身上免去； 因你手的责打，我便消灭。
11چون انسان را به‌سبب گناهش به عتابها تادیب می‌کنی، نفایس اورا مثل بید می‌گذاری. یقین هر انسان محض بطالت است، سلاه.
11你因人的罪恶惩罚他的时候， 叫他的笑容消灭，如 衣 被虫所咬。 世人真是虚幻！ （细拉）
12ای خداوند دعای مرابشنو و به فریادم گوش بده و از اشکهایم ساکت مباش، زیرا که من غریب هستم در نزد تو و نزیل هستم مثل جمیع پدران خود.
12耶和华啊，求你听我的祷告， 留心听我的呼求！ 我流泪，求你不要静默无声！ 因为我在你面前是客旅， 是寄居的，像我列祖一般。
13روی (خشم )خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم.
13求你宽容我， 使我在去而不返之先可以力量复原。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.