مزامیر 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1گفتم راههای خود را حفظ خواهم کردتا به زبانم خطا نورزم. دهان خود را به لجام نگاه خواهم داشت، مادامی که شریر پیش من است.
1ฉันพูดว่า “จะระวังทางของตัวเอง ไม่ให้ทำบาปด้วยลิ้น จะใส่บังเหียนให้ปาก ตราบใดที่คนชั่วอยู่ต่อหน้าฉัน”
2من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من به حرکت آمد.
2ฉันเงียบสนิท ไม่พูดแม้แต่เรื่องดี แล้วความเศร้าก็พลุ่งขึ้น
3دلم در اندرونم گرم شد. چون تفکر می‌کردم آتش افروخته گردید. پس به زبان خود سخن گفتم.
3ใจฉันร้อนอยู่ข้างใน ยิ่งครุ่นคิด ไฟยิ่งลุก แล้วฉันก็พูดด้วยลิ้นว่า
4ای خداوند اجل مرا بر من معلوم ساز و مقدارایامم را که چیست تا بفهمم چه قدر فانی هستم.
4“พระยาห์เวห์ โปรดให้ฉันรู้วาระสุดท้ายของตัวเอง ให้รู้ว่าวันเวลาของฉันยาวเท่าไร จะได้รู้ว่าตัวเองเปราะบางเพียงใด
5اینک روزهایم را مثل یک وجب ساخته‌ای وزندگانی‌ام در نظر تو هیچ است. یقین هر آدمی محض بطالت قرار داده شد، سلاه.
5พระองค์ทรงกำหนดวันของฉันให้ยาวเพียงไม่กี่ฝ่ามือ ชั่วชีวิตของฉันเป็นเหมือนไม่มีอะไรเลยต่อหน้าพระองค์ แท้จริง มนุษย์ทุกคนที่ยืนอยู่ เป็นเพียงลมหายใจ” เซลาห์
6اینک انسان در خیال رفتار می‌کند و محض بطالت مضطرب می‌گردد. ذخیره می‌کند و نمی داند کیست که ازآن تمتع خواهد برد.
6“แท้จริง มนุษย์ทุกคนเดินผ่านไปราวเงา พวกเขาวุ่นวายกันอย่างไร้ผล กอบโกยสะสม แต่ไม่รู้ว่าใครจะมาเก็บไป
7و الان‌ای خداوند برای چه منتظر باشم؟ امید من بر تو می‌باشد.
7บัดนี้ องค์เจ้านาย ฉันจะรออะไร? ความหวังของฉันอยู่ในพระองค์
8مرا از همه گناهانم برهان و مرا نزد جاهلان عار مگردان.
8โปรดช่วยฉันให้พ้นจากการล่วงละเมิดทั้งหมด อย่าทำให้ฉันเป็นที่เยาะเย้ยของคนโง่
9من گنگ بودم وزبان خود را باز نکردم زیرا که تو این را کرده‌ای.
9ฉันเงียบ ไม่อ้าปาก เพราะพระองค์เป็นผู้ทำสิ่งนี้
10بلای خود را از من بردار زیرا که از ضرب دست تو من تلف می‌شوم.
10โปรดเอาแส้ของพระองค์ออกไปจากฉัน ฉันหมดแรงเพราะแรงฟาดจากมือพระองค์
11چون انسان را به‌سبب گناهش به عتابها تادیب می‌کنی، نفایس اورا مثل بید می‌گذاری. یقین هر انسان محض بطالت است، سلاه.
11เมื่อพระองค์ตำหนิและแก้ไขมนุษย์เพราะความผิดชั่ว พระองค์ทำให้ทรัพย์สมบัติของเขาสลายไปเหมือนมอดกัดกิน แท้จริง มนุษย์ทุกคนเป็นเพียงลมหายใจ” เซลาห์
12ای خداوند دعای مرابشنو و به فریادم گوش بده و از اشکهایم ساکت مباش، زیرا که من غریب هستم در نزد تو و نزیل هستم مثل جمیع پدران خود.
12“พระยาห์เวห์ โปรดฟังคำอธิษฐานของฉัน ฟังเสียงร้องของฉัน อย่านิ่งเฉยต่อน้ำตาของฉัน เพราะฉันเป็นคนต่างถิ่นที่อยู่กับพระองค์ เป็นคนต่างแดนเหมือนบรรพบุรุษทั้งหมดของฉัน
13روی (خشم )خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم.
13โปรดเว้นฉันไว้ ให้ฉันได้ฟื้นกำลัง ก่อนฉันจะจากไปและไม่มีอยู่อีก”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.