مزامیر 78
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
1ประชากรของฉันเอ๋ย จงฟังคำสอนของฉัน จงเงี่ยหูฟังถ้อยคำจากปากฉัน
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
2ฉันจะเปิดปากกล่าวเป็นคำอุปมา จะเอ่ยถ้อยคำลึกลับจากสมัยโบราณ
3که آنها را شنیده و دانستهایم و پدران مابرای ما بیان کردهاند.
3สิ่งที่เราได้ยินและรู้มา สิ่งที่บรรพบุรุษเล่าให้เราฟัง
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان میکنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
4เราจะไม่ปิดบังสิ่งเหล่านี้จากลูกหลานของพวกเขา แต่จะเล่าให้คนรุ่นต่อไปฟังถึงคำสรรเสริญพระยาห์เวห์ ถึงกำลังของพระองค์ และสิ่งอัศจรรย์ที่พระองค์ทำ
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
5พระองค์ตั้งพันธสัญญาไว้ในยาโคบ และกำหนดคำสอนไว้ในอิสราเอล พระองค์บัญชาบรรพบุรุษของเรา ให้บอกสิ่งเหล่านี้แก่ลูกหลาน
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که میبایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
6เพื่อคนรุ่นต่อไปจะได้รู้ แม้แต่เด็กๆ ที่ยังจะเกิดมา และเมื่อโตขึ้น พวกเขาจะเล่าต่อให้ลูกของตน
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
7เพื่อให้พวกเขาวางความหวังไว้ในพระเจ้า ไม่ลืมสิ่งที่พระเจ้าทำ แต่รักษาคำบัญชาของพระองค์
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
8และไม่เป็นเหมือนบรรพบุรุษของตน คนรุ่นที่ดื้อดึงและกบฏ คนรุ่นที่ใจไม่ซื่อสัตย์ และจิตใจไม่มั่นคงต่อพระเจ้า
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
9ลูกหลานของเอฟราอิมมีอาวุธและถือคันธนู แต่กลับถอยหนีในวันรบ
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
10พวกเขาไม่รักษาพันธสัญญาของพระเจ้า และไม่ยอมดำเนินตามบทบัญญัติของพระองค์
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
11พวกเขาลืมสิ่งที่พระองค์ทำ ลืมสิ่งอัศจรรย์ที่พระองค์เคยให้เห็น
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
12พระองค์ทำสิ่งมหัศจรรย์ต่อหน้าบรรพบุรุษของพวกเขา ในแผ่นดินอียิปต์ ที่ทุ่งโศอัน
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
13พระองค์แยกทะเลและพาพวกเขาข้ามไป ทำให้น้ำตั้งขึ้นเป็นกอง
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
14กลางวัน พระองค์นำพวกเขาด้วยเมฆ ตลอดคืนด้วยแสงไฟ
15در صحرا صخرهها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
15พระองค์ผ่าศิลาในถิ่นกันดาร และให้น้ำดื่มอย่างเหลือเฟือ ราวกับมาจากห้วงลึก
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
16พระองค์ทำให้ธารน้ำไหลออกจากศิลา ให้น้ำไหลลงมาเหมือนแม่น้ำ
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
17แต่พวกเขายังทำบาปต่อพระองค์ต่อไป กบฏต่อองค์ผู้สูงสุดในทะเลทราย
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
18พวกเขาทดสอบพระเจ้าในใจ ด้วยการเรียกร้องอาหารตามใจอยาก
19و برضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا میتواند در صحراسفرهای حاضر کند؟
19พวกเขาพูดต่อต้านพระเจ้า ว่า “พระเจ้าจะจัดโต๊ะอาหารในถิ่นกันดารได้หรือ
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا میتواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
20ดูสิ พระองค์ตีศิลา น้ำก็พุ่งออกมา ลำธารก็ไหลล้น แล้วพระองค์จะให้ขนมปังได้ด้วยหรือ จะจัดหาเนื้อให้ประชากรของพระองค์หรือ”
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
21เมื่อพระยาห์เวห์ได้ยิน พระองค์ก็โกรธ ไฟลุกโชนขึ้นใส่ยาโคบ ความโกรธพุ่งขึ้นต่ออิสราเอล
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
22เพราะพวกเขาไม่เชื่อพระเจ้า และไม่วางใจในความรอดของพระองค์
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
23ถึงอย่างนั้น พระองค์บัญชาท้องฟ้าเบื้องบน และเปิดประตูสวรรค์
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
24พระองค์โปรยมานาลงมาให้พวกเขากิน และให้อาหารจากฟ้าแก่พวกเขา
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقهای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
25มนุษย์ได้กินขนมปังของทูตสวรรค์ พระองค์ส่งอาหารมาให้พวกเขาจนอิ่ม
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
26พระองค์ทำให้ลมตะวันออกพัดในท้องฟ้า และใช้ฤทธิ์นำลมใต้มา
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
27พระองค์โปรยเนื้อลงมาเหมือนฝุ่น และนกมีปีกมากมายเหมือนทรายที่ชายทะเล
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
28พระองค์ให้มันตกลงกลางค่ายของพวกเขา รอบที่พักของพวกเขา
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
29พวกเขากินจนอิ่มหนำ พระองค์ให้สิ่งที่พวกเขาอยากได้
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
30แต่พวกเขายังไม่เลิกความอยาก อาหารยังอยู่ในปาก
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
31เมื่อความโกรธของพระเจ้าพุ่งขึ้นต่อพวกเขา พระองค์ฆ่าคนที่แข็งแรงที่สุดบางคน และตีคนหนุ่มของอิสราเอลให้ล้มลง
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
32ถึงอย่างนั้น พวกเขายังทำบาปต่อไป และไม่เชื่อในสิ่งอัศจรรย์ของพระองค์
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
33พระองค์จึงทำให้วันเวลาของพวกเขาสิ้นไปอย่างไร้ค่า และปีชีวิตจบลงด้วยความหวาดกลัว
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
34เมื่อพระองค์ฆ่าพวกเขา พวกเขาจึงหันมาหาพระองค์ กลับมาแสวงหาพระเจ้าอย่างจริงจัง
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
35พวกเขาระลึกได้ว่าพระเจ้าคือศิลาของตน และพระเจ้าผู้สูงสุดคือผู้ไถ่ของตน
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
36แต่ปากของพวกเขาพูดเอาใจพระองค์ แต่ลิ้นกลับโกหกพระองค์
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
37ใจของพวกเขาไม่ซื่อตรงต่อพระองค์ และไม่ซื่อสัตย์ต่อพันธสัญญาของพระองค์
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
38แต่พระองค์มีเมตตา อภัยความชั่วช้า และไม่ทำลายพวกเขา หลายครั้งพระองค์ยับยั้งความโกรธไว้ ไม่ปล่อยความกริ้วทั้งหมดให้ปะทุขึ้น
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که میرود و بر نمی گردد.
39พระองค์ระลึกว่าพวกเขาเป็นเพียงเนื้อหนัง เป็นเหมือนลมที่ผ่านไปแล้วไม่กลับมา
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
40พวกเขากบฏต่อพระองค์ในถิ่นกันดารกี่ครั้งแล้ว ทำให้พระองค์โศกเศร้าในทะเลทรายกี่หน
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
41ครั้งแล้วครั้งเล่า พวกเขาทดสอบพระเจ้า และยั่วยุพระองค์ผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
42و قوت او رابهخاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
42พวกเขาไม่ระลึกถึงมือของพระองค์ ไม่ระลึกถึงวันที่พระองค์ไถ่พวกเขาจากศัตรู
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
43วันที่พระองค์ตั้งหมายสำคัญในอียิปต์ และทำสิ่งอัศจรรย์ในทุ่งโศอัน
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
44พระองค์เปลี่ยนแม่น้ำของพวกเขาให้เป็นเลือด เปลี่ยนลำธารจนดื่มไม่ได้
45انواع پشهها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
45พระองค์ส่งฝูงแมลงวันมาท่ามกลางพวกเขาและกัดกินพวกเขา ส่งกบมาทำลายพวกเขา
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
46พระองค์ยกผลผลิตของพวกเขาให้หนอนผีเสื้อ และยกผลจากแรงงานให้ตั๊กแตน
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
47พระองค์ทำลายเถาองุ่นด้วยลูกเห็บ และต้นมะเดื่อไซคามอร์ด้วยน้ำค้างแข็ง
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
48พระองค์มอบปศุสัตว์ของพวกเขาให้ลูกเห็บ และฝูงสัตว์ให้สายฟ้าร้อนแรง
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
49พระองค์เทความโกรธอันดุเดือดลงบนพวกเขา ทั้งความกริ้ว ความขุ่นเคือง และความทุกข์ พร้อมกองทูตสวรรค์แห่งความชั่วร้าย
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
50พระองค์เปิดทางให้ความโกรธของพระองค์ พระองค์ไม่ไว้ชีวิตพวกเขาให้พ้นความตาย แต่มอบชีวิตพวกเขาให้โรคระบาด
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
51และตีบุตรหัวปีทั้งหมดในอียิปต์ คือผู้เป็นยอดกำลังของพวกเขาในเต็นท์ของฮาม
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
52แต่พระองค์นำประชากรของพระองค์ออกมาเหมือนฝูงแกะ และนำทางพวกเขาในถิ่นกันดารเหมือนฝูงสัตว์
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
53พระองค์นำพวกเขาอย่างปลอดภัย พวกเขาจึงไม่ต้องกลัว ส่วนศัตรูของพวกเขาถูกทะเลท่วมทับ
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که بهدست راست خود تحصیل کرده بود.
54พระองค์นำพวกเขามาถึงเขตแดนแห่งสถานบริสุทธิ์ มาถึงภูเขานี้ที่มือขวาของพระองค์ยึดไว้
55و امتها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
55พระองค์ขับไล่ชนชาติต่างๆ ออกไปต่อหน้าพวกเขา แบ่งแผ่นดินให้เป็นมรดกด้วยเส้นวัด และให้เผ่าต่างๆ ของอิสราเอลอาศัยในเต็นท์ของชนเหล่านั้น
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
56ถึงอย่างนั้น พวกเขายังทดสอบและกบฏต่อพระเจ้าผู้สูงสุด ไม่รักษาคำพยานของพระองค์
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
57พวกเขาหันกลับและทรยศเหมือนบรรพบุรุษ บิดเบี้ยวเหมือนคันธนูหลอกลวง
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
58พวกเขายั่วยุพระองค์ให้โกรธด้วยสถานบูชาบนที่สูง และทำให้พระองค์หึงหวงด้วยรูปแกะสลัก
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
59เมื่อพระเจ้าได้ยิน พระองค์ก็โกรธ และรังเกียจอิสราเอลอย่างยิ่ง
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمهای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
60จึงทอดทิ้งพลับพลาที่ชิโลห์ เต็นท์ที่พระองค์ตั้งไว้ท่ามกลางมนุษย์
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را بهدست دشمن سپرد،
61พระองค์มอบกำลังของพระองค์ให้ตกเป็นเชลย และมอบความรุ่งโรจน์ให้ตกอยู่ในมือศัตรู
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
62พระองค์มอบประชากรของพระองค์ให้แก่คมดาบ และโกรธต่อมรดกของพระองค์
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
63ไฟเผาผลาญคนหนุ่มของพวกเขา หญิงสาวของพวกเขาไม่มีเพลงวิวาห์
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
64ปุโรหิตของพวกเขาล้มลงด้วยคมดาบ และหญิงม่ายของพวกเขาไม่อาจร้องไห้ไว้ทุกข์
65آنگاه خداوند مثل کسیکه خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب میخروشد،
65แล้วองค์เจ้านายตื่นขึ้นเหมือนคนเพิ่งตื่นจากหลับ เหมือนนักรบผู้ร้องตะโกนเพราะฤทธิ์เหล้าองุ่น
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
66พระองค์ตีศัตรูให้ถอยหลัง ทำให้พวกเขาเป็นที่อับอายตลอดไป
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
67พระองค์ปฏิเสธเต็นท์ของโยเซฟ ไม่เลือกเผ่าเอฟราอิม
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست میداشت.
68แต่เลือกเผ่ายูดาห์ เลือกภูเขาศิโยนที่พระองค์รัก
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
69พระองค์สร้างสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ให้สูงตระหง่าน มั่นคงดั่งแผ่นดินที่พระองค์สถาปนาไว้ตลอดไป
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
70พระองค์เลือกดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ และนำเขามาจากคอกแกะ
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
71จากการตามดูแลแม่แกะที่มีลูกอ่อน พระองค์นำเขามาเป็นผู้เลี้ยงยาโคบประชากรของพระองค์ และอิสราเอลมรดกของพระองค์
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
72ดาวิดจึงเลี้ยงดูพวกเขาด้วยใจซื่อตรง และนำพวกเขาด้วยมือที่ชำนาญ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.