مزامیر 78
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
1Give ear, O my people, to my law: incline your ears to the words of my mouth.
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
2I will open my mouth in a parable: I will utter dark sayings of old:
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
3Which we have heard and known, and our fathers have told us.
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
4We will not hide them from their children, shewing to the generation to come the praises of the LORD , and his strength, and his wonderful works that he hath done.
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
5For he established a testimony in Jacob, and appointed a law in Israel, which he commanded our fathers, that they should make them known to their children:
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
6That the generation to come might know them, even the children which should be born; who should arise and declare them to their children:
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
7That they might set their hope in God, and not forget the works of God, but keep his commandments:
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
8And might not be as their fathers, a stubborn and rebellious generation; a generation that set not their heart aright, and whose spirit was not stedfast with God.
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
9The children of Ephraim, being armed, and carrying bows, turned back in the day of battle.
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
10They kept not the covenant of God, and refused to walk in his law;
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
11And forgat his works, and his wonders that he had shewed them.
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
12Marvellous things did he in the sight of their fathers, in the land of Egypt, in the field of Zoan.
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
13He divided the sea, and caused them to pass through; and he made the waters to stand as an heap.
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
14In the daytime also he led them with a cloud, and all the night with a light of fire.
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
15He clave the rocks in the wilderness, and gave them drink as out of the great depths.
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
16He brought streams also out of the rock, and caused waters to run down like rivers.
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
17And they sinned yet more against him by provoking the most High in the wilderness.
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
18And they tempted God in their heart by asking meat for their lust.
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
19Yea, they spake against God; they said, Can God furnish a table in the wilderness?
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
20Behold, he smote the rock, that the waters gushed out, and the streams overflowed; can he give bread also? can he provide flesh for his people?
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
21Therefore the LORD heard this , and was wroth: so a fire was kindled against Jacob, and anger also came up against Israel;
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
22Because they believed not in God, and trusted not in his salvation:
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
23Though he had commanded the clouds from above, and opened the doors of heaven,
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
24And had rained down manna upon them to eat, and had given them of the corn of heaven.
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
25Man did eat angels’ food: he sent them meat to the full.
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
26He caused an east wind to blow in the heaven: and by his power he brought in the south wind.
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
27He rained flesh also upon them as dust, and feathered fowls like as the sand of the sea:
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
28And he let it fall in the midst of their camp, round about their habitations.
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
29So they did eat, and were well filled: for he gave them their own desire;
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
30They were not estranged from their lust. But while their meat was yet in their mouths,
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
31The wrath of God came upon them, and slew the fattest of them, and smote down the chosen men of Israel.
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
32For all this they sinned still, and believed not for his wondrous works.
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
33Therefore their days did he consume in vanity, and their years in trouble.
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
34When he slew them, then they sought him: and they returned and enquired early after God.
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
35And they remembered that God was their rock, and the high God their redeemer.
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
36Nevertheless they did flatter him with their mouth, and they lied unto him with their tongues.
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
37For their heart was not right with him, neither were they stedfast in his covenant.
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
38But he, being full of compassion, forgave their iniquity, and destroyed them not: yea, many a time turned he his anger away, and did not stir up all his wrath.
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
39For he remembered that they were but flesh; a wind that passeth away, and cometh not again.
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
40How oft did they provoke him in the wilderness, and grieve him in the desert!
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
41Yea, they turned back and tempted God, and limited the Holy One of Israel.
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
42They remembered not his hand, nor the day when he delivered them from the enemy.
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
43How he had wrought his signs in Egypt, and his wonders in the field of Zoan:
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
44And had turned their rivers into blood; and their floods, that they could not drink.
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
45He sent divers sorts of flies among them, which devoured them; and frogs, which destroyed them.
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
46He gave also their increase unto the caterpiller, and their labour unto the locust.
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
47He destroyed their vines with hail, and their sycomore trees with frost.
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
48He gave up their cattle also to the hail, and their flocks to hot thunderbolts.
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
49He cast upon them the fierceness of his anger, wrath, and indignation, and trouble, by sending evil angels among them .
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
50He made a way to his anger; he spared not their soul from death, but gave their life over to the pestilence;
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
51And smote all the firstborn in Egypt; the chief of their strength in the tabernacles of Ham:
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
52But made his own people to go forth like sheep, and guided them in the wilderness like a flock.
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
53And he led them on safely, so that they feared not: but the sea overwhelmed their enemies.
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
54And he brought them to the border of his sanctuary, even to this mountain, which his right hand had purchased.
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
55He cast out the heathen also before them, and divided them an inheritance by line, and made the tribes of Israel to dwell in their tents.
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
56Yet they tempted and provoked the most high God, and kept not his testimonies:
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
57But turned back, and dealt unfaithfully like their fathers: they were turned aside like a deceitful bow.
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
58For they provoked him to anger with their high places, and moved him to jealousy with their graven images.
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
59When God heard this , he was wroth, and greatly abhorred Israel:
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
60So that he forsook the tabernacle of Shiloh, the tent which he placed among men;
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
61And delivered his strength into captivity, and his glory into the enemy’s hand.
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
62He gave his people over also unto the sword; and was wroth with his inheritance.
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
63The fire consumed their young men; and their maidens were not given to marriage.
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
64Their priests fell by the sword; and their widows made no lamentation.
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
65Then the Lord awaked as one out of sleep, and like a mighty man that shouteth by reason of wine.
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
66And he smote his enemies in the hinder parts: he put them to a perpetual reproach.
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
67Moreover he refused the tabernacle of Joseph, and chose not the tribe of Ephraim:
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
68But chose the tribe of Judah, the mount Zion which he loved.
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
69And he built his sanctuary like high palaces , like the earth which he hath established for ever.
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
70He chose David also his servant, and took him from the sheepfolds:
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
71From following the ewes great with young he brought him to feed Jacob his people, and Israel his inheritance.
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
72So he fed them according to the integrity of his heart; and guided them by the skilfulness of his hands.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.