مزامیر 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1ای خداوند، مرا در غضب خود توبیخ منما. و مرا در خشم خویش تادیب مکن!
1O LORD , rebuke me not in thine anger, neither chasten me in thy hot displeasure.
2ای خداوند، بر من کرم فرما زیرا که پژمرده‌ام! ای خداوند، مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم مضطرب است،
2Have mercy upon me, O LORD ; for I am weak: O LORD , heal me; for my bones are vexed.
3و جان من بشدت پریشان است. پس تو‌ای خداوند، تا به کی؟
3My soul is also sore vexed: but thou, O LORD , how long?
4ای خداوند، رجوع کن و جانم را خلاصی ده! به رحمت خویش مرا نجات‌بخش!
4Return, O LORD , deliver my soul: oh save me for thy mercies’ sake.
5زیرا که در موت ذکرتو نمی باشد! در هاویه کیست که تو را حمدگوید؟
5For in death there is no remembrance of thee: in the grave who shall give thee thanks?
6از ناله خود وامانده‌ام! تمامی شب تخت خواب خود را غرق می‌کنم، و بسترخویش را به اشکها تر می‌سازم!
6I am weary with my groaning; all the night make I my bed to swim; I water my couch with my tears.
7چشم من ازغصه کاهیده شد و بسبب همه دشمنانم تارگردید.
7Mine eye is consumed because of grief; it waxeth old because of all mine enemies.
8ای همه بدکاران از من دور شوید، زیراخداوند آواز گریه مرا شنیده است!
8Depart from me, all ye workers of iniquity; for the LORD hath heard the voice of my weeping.
9خداونداستغاثه مرا شنیده است. خداوند دعای مرااجابت خواهد نمود.
9The LORD hath heard my supplication; the LORD will receive my prayer.
10همه دشمنانم به شدت خجل و پریشان خواهند شد. روبرگردانیده، ناگهان خجل خواهند گردید.
10Let all mine enemies be ashamed and sore vexed: let them return and be ashamed suddenly.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.