مزامیر 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1ای خداوند، مرا در غضب خود توبیخ منما. و مرا در خشم خویش تادیب مکن!
1耶和華啊，求你不要在怒中責備我， 也不要在烈怒中懲罰我！
2ای خداوند، بر من کرم فرما زیرا که پژمرده‌ام! ای خداوند، مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم مضطرب است،
2耶和華啊，求你可憐我，因為我軟弱。 耶和華啊，求你醫治我，因為我的骨頭發戰。
3و جان من بشدت پریشان است. پس تو‌ای خداوند، تا به کی؟
3我心也大大地驚惶。 耶和華啊，你要到幾時 才救我 呢？
4ای خداوند، رجوع کن و جانم را خلاصی ده! به رحمت خویش مرا نجات‌بخش!
4耶和華啊，求你轉回搭救我！ 因你的慈愛拯救我。
5زیرا که در موت ذکرتو نمی باشد! در هاویه کیست که تو را حمدگوید؟
5因為，在死地無人記念你， 在陰間有誰稱謝你？
6از ناله خود وامانده‌ام! تمامی شب تخت خواب خود را غرق می‌کنم، و بسترخویش را به اشکها تر می‌سازم!
6我因唉哼而困乏； 我每夜流淚，把床榻漂起， 把褥子濕透。
7چشم من ازغصه کاهیده شد و بسبب همه دشمنانم تارگردید.
7我因憂愁眼睛乾癟， 又因我一切的敵人眼睛昏花。
8ای همه بدکاران از من دور شوید، زیراخداوند آواز گریه مرا شنیده است!
8你們一切作孽的人，離開我吧！ 因為耶和華聽了我哀哭的聲音。
9خداونداستغاثه مرا شنیده است. خداوند دعای مرااجابت خواهد نمود.
9耶和華聽了我的懇求； 耶和華必收納我的禱告。
10همه دشمنانم به شدت خجل و پریشان خواهند شد. روبرگردانیده، ناگهان خجل خواهند گردید.
10我的一切仇敵都必羞愧，大大驚惶； 他們必要退後，忽然羞愧。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.