مزامیر 83

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

King James Version with Apocrypha

1ای خدا تو را خاموشی نباشد! ای خداساکت مباش و میارام!

1Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God.

2زیرا اینک دشمنانت شورش می‌کنند و آنانی که از تو نفرت دارند، سر خود را برافراشته‌اند.

2For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head.

3بر قوم تو مکایدمی اندیشند وبر پناه آوردگان تو مشورت می‌کنند.

3They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones.

4و می‌گویند: «بیایید ایشان را هلاک کنیم تا قومی نباشند و نام اسرائیل دیگر مذکور نشود.»

4They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance.

5زیرا به یک دل با هم مشورت می‌کنند و برضد تو عهد بسته‌اند.

5For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee:

6خیمه های ادوم واسماعیلیان و موآب و هاجریان.

6The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes;

7جبال و عمون و عمالیق و فلسطین با ساکنان صور.

7Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre;

8آشور نیز باایشان متفق شدند و بازویی برای بنی لوطگردیدند، سلاه.

8Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah.

9بدیشان عمل نما چنانکه به مدیان کردی. چنانکه به سیسرا و یابین در وادی قیشون.

9Do unto them as unto the Midianites; as to Sisera, as to Jabin, at the brook of Kison:

10که در عیندور هلاک شدند و سرگین برای زمین گردیدند.

10Which perished at Endor: they became as dung for the earth.

11سروران ایشان را مثل غراب و ذئب گردان و جمیع امرای ایشان را مثل ذبح وصلمناع.

11Make their nobles like Oreb, and like Zeeb: yea, all their princes as Zebah, and as Zalmunna:

12که می‌گفتند: «مساکن خدا را برای خویشتن تصرف نماییم.»

12Who said, Let us take to ourselves the houses of God in possession.

13‌ای خدای من، ایشان را چون غبار گردبادبساز و مانند کاه پیش روی باد.

13O my God, make them like a wheel; as the stubble before the wind.

14مثل آتشی که جنگل را می‌سوزاند و مثل شعله‌ای که کوهها را مشتعل می‌سازد.

14As the fire burneth a wood, and as the flame setteth the mountains on fire;

15همچنان ایشان را به تند بادخود بران و به طوفان خویش ایشان را آشفته گردان.

15So persecute them with thy tempest, and make them afraid with thy storm.

16رویهای ایشان را به ذلت پر کن تا نام تورا‌ای خداوند بطلبند.

16Fill their faces with shame; that they may seek thy name, O LORD .

17خجل و پریشان بشوندتا ابدالاباد و شرمنده و هلاک گردند.

17Let them be confounded and troubled for ever; yea, let them be put to shame, and perish:

18و بدانندتو که اسمت یهوه می‌باشد، به تنها بر تمامی زمین متعال هستی.

18That men may know that thou, whose name alone is JEHOVAH , art the most high over all the earth.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.