مزامیر 81

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

King James Version with Apocrypha

1ترنم نمایید برای خدایی که قوت ماست. برای خدای یعقوب آوازشادمانی دهید!

1Sing aloud unto God our strength: make a joyful noise unto the God of Jacob.

2سرود را بلند کنید و دف رابیاورید و بربط دلنواز را با رباب!

2Take a psalm, and bring hither the timbrel, the pleasant harp with the psaltery.

3کرنا را بنوازیددر اول ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.

3Blow up the trumpet in the new moon, in the time appointed, on our solemn feast day.

4زیرا که این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.

4For this was a statute for Israel, and a law of the God of Jacob.

5این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم:

5This he ordained in Joseph for a testimony, when he went out through the land of Egypt: where I heard a language that I understood not.

6«دوش او را از بار سنگین آزاد ساختم ودستهای او از سبد رها شد.

6I removed his shoulder from the burden: his hands were delivered from the pots.

7در تنگی استدعانمودی و تو را خلاصی دادم. در ستر رعد، تو رااجابت کردم و تو را نزد آب مریبه امتحان نمودم.

7Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder: I proved thee at the waters of Meribah. Selah.

8«ای قوم من بشنو و تو را تاکید می‌کنم. وای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

8Hear, O my people, and I will testify unto thee: O Israel, if thou wilt hearken unto me;

9در میان توخدای غیر نباشد و نزد خدای بیگانه سجده منما.

9There shall no strange god be in thee; neither shalt thou worship any strange god.

10من یهوه خدای تو هستم که تو را از زمین مصربرآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پرخواهم ساخت.

10I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.

11لیکن قوم من سخن مرانشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

11But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.

12پس ایشان را به سختی دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

12So I gave them up unto their own hearts’ lust: and they walked in their own counsels.

13‌ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک می‌بودند.

13Oh that my people had hearkened unto me, and Israel had walked in my ways!

14آنگاه دشمنان ایشان رابزودی به زیر می‌انداختم و دست خود رابرخصمان ایشان برمی گردانیدم.

14I should soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.

15آنانی که ازخداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. اما زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالاباد.

15The haters of the LORD should have submitted themselves unto him: but their time should have endured for ever.

16ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»

16He should have fed them also with the finest of the wheat: and with honey out of the rock should I have satisfied thee.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.