Psalmen 81
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Voor muziekbegeleiding; op de gittiet. Van Asaf. Jubelt voor God, onze sterkte, Juicht den God van Jakob ter eer;
1Sing aloud unto God our strength: make a joyful noise unto the God of Jacob.
2Stemt lofzangen aan, slaat de pauken, Met lieflijke citer en harp;
2Take a psalm, and bring hither the timbrel, the pleasant harp with the psaltery.
3Steekt deze maand de bazuinen, Bij volle maan voor de dag van ons feest!
3Blow up the trumpet in the new moon, in the time appointed, on our solemn feast day.
4Want dit is een voorschrift aan Israël, En een bevel van Jakobs God:
4For this was a statute for Israel, and a law of the God of Jacob.
5Een gebod, aan Josef gegeven, Na zijn tocht uit het land van Egypte, Toen hij een woord vernam, Dat hij nooit had gehoord:
5This he ordained in Joseph for a testimony, when he went out through the land of Egypt: where I heard a language that I understood not.
6Ik heb de last van uw schouders genomen, En uw handen werden van de draagkorf bevrijd.
6I removed his shoulder from the burden: his hands were delivered from the pots.
7Gij riept in de nood, En Ik heb u verlost, In donderwolken u verhoord, Bij de wateren van Meriba u beproefd.
7Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder: I proved thee at the waters of Meribah. Selah.
8Hoor, mijn volk, Ik ga het u plechtig verkonden; Israël, ach, luister naar Mij:
8Hear, O my people, and I will testify unto thee: O Israel, if thou wilt hearken unto me;
9Geen andere god mag er onder u zijn; Geen vreemden god moogt gij aanbidden!
9There shall no strange god be in thee; neither shalt thou worship any strange god.
10Ik ben Jahweh, uw God, die u uit Egypte heb geleid, En die uw mond heb gevuld, toen hij wijd was geopend!
10I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.
11Maar mijn volk luisterde niet naar mijn stem, En Israël gehoorzaamde niet;
11But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.
12Toen gaf ik ze prijs aan verstoktheid des harten, En iedereen ging zijn eigen weg.
12So I gave them up unto their own hearts’ lust: and they walked in their own counsels.
13Ach, had mijn volk naar Mij toch geluisterd, En Israël mijn wegen bewandeld!
13Oh that my people had hearkened unto me, and Israel had walked in my ways!
14Hoe snel had Ik dan zijn vijand vernederd, Mijn hand op zijn verdrukkers doen komen;
14I should soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.
15Al hadden Jahweh’s haters Hem nog zo gevleid, Hun tijd was voor eeuwig gekomen!
15The haters of the LORD should have submitted themselves unto him: but their time should have endured for ever.
16Maar u zou Ik spijzen met de bloem van de tarwe, En verzadigen met honing uit de rotsen.
16He should have fed them also with the finest of the wheat: and with honey out of the rock should I have satisfied thee.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.