Psalmen 10
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Waarom, Jahweh, zoudt Gij veraf blijven staan, U verbergen in tijden van nood?
1Why standest thou afar off, O LORD ? why hidest thou thyself in times of trouble?
2Waarom zou de arme zich ergeren aan de trots van den boze, In de listen worden verstrikt, die hij spon?
2The wicked in his pride doth persecute the poor: let them be taken in the devices that they have imagined.
3Zie, de goddeloze pocht op zijn lusten, De woekeraar prijst zich gelukkig,
3For the wicked boasteth of his heart’s desire, and blesseth the covetous, whom the LORD abhorreth.
4De zondaar trekt honend zijn neus op voor Jahweh, En denkt maar: “Hij straft niet; er is geen God!”
4The wicked, through the pride of his countenance, will not seek after God: God is not in all his thoughts.
5Zijn wandel is altijd krom uw wetten gooit hij ver van zich af, En wie hem weerstaat, fluit hij uit;
5His ways are always grievous; thy judgments are far above out of his sight: as for all his enemies, he puffeth at them.
6Hij zegt bij zich zelf: “Nooit zal ik wankelen; Van geslacht tot geslacht treft mij ongeluk noch vloek!”
6He hath said in his heart, I shall not be moved: for I shall never be in adversity.
7Zijn mond zit vol bedrog en geweld, Verderf en onheil kleven aan zijn tong.
7His mouth is full of cursing and deceit and fraud: under his tongue is mischief and vanity.
8Hij legt zich in hinderlaag achter de heggen, Om heimelijk de onschuld te moorden. Zijn ogen begluren den zwakke,
8He sitteth in the lurking places of the villages: in the secret places doth he murder the innocent: his eyes are privily set against the poor.
9Hij ligt op de loer als een leeuw in zijn hol; Hij besluipt den ongelukkige, om hem te bespringen, Grijpt hem vast, en sleept hem weg in zijn net.
9He lieth in wait secretly as a lion in his den: he lieth in wait to catch the poor: he doth catch the poor, when he draweth him into his net.
10Dan slaat hij hem neer, kromt zich over hem heen, En de ongelukkige valt in zijn klauwen.
10He croucheth, and humbleth himself, that the poor may fall by his strong ones.
11En hij zegt bij zich zelf: “God vergeet het! Hij verbergt zijn gelaat; Hij ziet het niet eens!”
11He hath said in his heart, God hath forgotten: he hideth his face; he will never see it .
12Sta op dan Jahweh! Steek uw hand uit, o God; Vergeet de ongelukkigen niet!
12Arise, O LORD ; O God, lift up thine hand: forget not the humble.
13Waarom zou de booswicht God blijven honen, Bij zichzelf blijven zeggen: “Toch vergeldt Gij het niet!”
13Wherefore doth the wicked contemn God? he hath said in his heart, Thou wilt not require it .
14Gij ziet toch het leed en de ellende; Gij blikt er op neer, om ze te wreken! De zwakke verlaat zich op U, En een wees hebt Gij altijd geholpen!
14Thou hast seen it; for thou beholdest mischief and spite, to requite it with thy hand: the poor committeth himself unto thee; thou art the helper of the fatherless.
15Verbrijzel de arm van zondaar en boze; Vergeld hem zijn misdaad, laat ze niet ongestraft.
15Break thou the arm of the wicked and the evil man: seek out his wickedness till thou find none.
16Jahweh, wees Koning voor eeuwig en immer; Weg met de heidenen, weg uit zijn land!
16The LORD is King for ever and ever: the heathen are perished out of his land.
17Hoor het smachtend verlangen der armen, o Jahweh; Luister naar de roep van hun hart:
17LORD , thou hast heard the desire of the humble: thou wilt prepare their heart, thou wilt cause thine ear to hear:
18Om recht te verschaffen aan wees en verdrukte, Zodat ze niemand ter wereld meer vrezen.
18To judge the fatherless and the oppressed, that the man of the earth may no more oppress.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.