Psalmen 80
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “Leliën der Wet.” Een psalm van Asaf. Herder van Israël, ach, wil toch horen: Gij, die Josef leidt als een kudde; Die troont op de Cherubs, laat stralen uw licht
1Give ear, O Shepherd of Israel, thou that leadest Joseph like a flock; thou that dwellest between the cherubims, shine forth.
2Over Efraïm, Benjamin en Manasse; Doe uw kracht weer ontwaken, En kom ons te hulp!
2Before Ephraim and Benjamin and Manasseh stir up thy strength, and come and save us.
3O God, richt ons weer op; Laat uw aanschijn lichten, dat we worden gered!
3Turn us again, O God, and cause thy face to shine; and we shall be saved.
4God der heirscharen, Jahweh, Hoelang nog blijft Gij vergramd ondanks het gebed van uw volk!
4O LORD God of hosts, how long wilt thou be angry against the prayer of thy people?
5Hoelang nog laat Gij ons tranenbrood eten, En tranen drinken bij stromen;
5Thou feedest them with the bread of tears; and givest them tears to drink in great measure.
6Maakt Gij ons tot twistappel voor onze buren, En zal onze vijand de spot met ons drijven?
6Thou makest us a strife unto our neighbours: and our enemies laugh among themselves.
7God der heirscharen, richt ons weer op; Laat uw aanschijn lichten, dat we worden gered!
7Turn us again, O God of hosts, and cause thy face to shine; and we shall be saved.
8Een wijnstok hebt Gij uit Egypte overgebracht, Volkeren uitgetrokken, om hem te planten;
8Thou hast brought a vine out of Egypt: thou hast cast out the heathen, and planted it.
9Gij hebt hem plaats gemaakt, zodat hij wortel kon schieten, En het hele land kon begroeien.
9Thou preparedst room before it, and didst cause it to take deep root, and it filled the land.
10Zijn lommer bedekte de bergen, Zijn ranken Gods ceders;
10The hills were covered with the shadow of it, and the boughs thereof were like the goodly cedars.
11Hij strekte zijn takken uit tot de Zee, Zijn loten naar de Rivier.
11She sent out her boughs unto the sea, and her branches unto the river.
12Maar waarom hebt Gij dan zijn omheining vernield, Zodat iedereen, die voorbij gaat, hem leeg plukt,
12Why hast thou then broken down her hedges, so that all they which pass by the way do pluck her?
13Het everzwijn uit het woud hem ontwortelt, Het veldgedierte hem kaal vreet?
13The boar out of the wood doth waste it, and the wild beast of the field doth devour it.
14Jahweh der heirscharen, ach, keer toch terug, Blik neer uit de hemel, zie toe; Zoek deze wijnstok weer op,
14Return, we beseech thee, O God of hosts: look down from heaven, and behold, and visit this vine;
15De stek, die uw rechterhand heeft geplant!
15And the vineyard which thy right hand hath planted, and the branch that thou madest strong for thyself.
16Laat, die hem als vuilnis verbranden, Vergaan voor uw dreigende blik!
16It is burned with fire, it is cut down: they perish at the rebuke of thy countenance.
17Maar laat uw hand op de man blijven rusten, Uw rechter op het mensenkind, dat Gij groot hebt gebracht;
17Let thy hand be upon the man of thy right hand, upon the son of man whom thou madest strong for thyself.
18Laat ons toch nimmermeer van U wijken, Maar doe ons weer leven, en wij eren uw Naam!
18So will not we go back from thee: quicken us, and we will call upon thy name.
19God der heirscharen, Jahweh, richt ons weer op; Laat uw aanschijn lichten, dat we worden gered!
19Turn us again, O LORD God of hosts, cause thy face to shine; and we shall be saved.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.