Psalmen 80
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “Leliën der Wet.” Een psalm van Asaf. Herder van Israël, ach, wil toch horen: Gij, die Josef leidt als een kudde; Die troont op de Cherubs, laat stralen uw licht
1In finem, pro torcularibus. Psalmus ipsi Asaph.
2Over Efraïm, Benjamin en Manasse; Doe uw kracht weer ontwaken, En kom ons te hulp!
2[Exsultate Deo adjutori nostro; jubilate Deo Jacob.
3O God, richt ons weer op; Laat uw aanschijn lichten, dat we worden gered!
3Sumite psalmum, et date tympanum; psalterium jucundum cum cithara.
4God der heirscharen, Jahweh, Hoelang nog blijft Gij vergramd ondanks het gebed van uw volk!
4Buccinate in neomenia tuba, in insigni die solemnitatis vestræ:
5Hoelang nog laat Gij ons tranenbrood eten, En tranen drinken bij stromen;
5quia præceptum in Israël est, et judicium Deo Jacob.
6Maakt Gij ons tot twistappel voor onze buren, En zal onze vijand de spot met ons drijven?
6Testimonium in Joseph posuit illud, cum exiret de terra Ægypti; linguam quam non noverat, audivit.
7God der heirscharen, richt ons weer op; Laat uw aanschijn lichten, dat we worden gered!
7Divertit ab oneribus dorsum ejus; manus ejus in cophino servierunt.
8Een wijnstok hebt Gij uit Egypte overgebracht, Volkeren uitgetrokken, om hem te planten;
8In tribulatione invocasti me, et liberavi te. Exaudivi te in abscondito tempestatis; probavi te apud aquam contradictionis.
9Gij hebt hem plaats gemaakt, zodat hij wortel kon schieten, En het hele land kon begroeien.
9Audi, populus meus, et contestabor te. Israël, si audieris me,
10Zijn lommer bedekte de bergen, Zijn ranken Gods ceders;
10non erit in te deus recens, neque adorabis deum alienum.
11Hij strekte zijn takken uit tot de Zee, Zijn loten naar de Rivier.
11Ego enim sum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Ægypti. Dilata os tuum, et implebo illud.
12Maar waarom hebt Gij dan zijn omheining vernield, Zodat iedereen, die voorbij gaat, hem leeg plukt,
12Et non audivit populus meus vocem meam, et Israël non intendit mihi.
13Het everzwijn uit het woud hem ontwortelt, Het veldgedierte hem kaal vreet?
13Et dimisi eos secundum desideria cordis eorum; ibunt in adinventionibus suis.
14Jahweh der heirscharen, ach, keer toch terug, Blik neer uit de hemel, zie toe; Zoek deze wijnstok weer op,
14Si populus meus audisset me, Israël si in viis meis ambulasset,
15De stek, die uw rechterhand heeft geplant!
15pro nihilo forsitan inimicos eorum humiliassem, et super tribulantes eos misissem manum meam.
16Laat, die hem als vuilnis verbranden, Vergaan voor uw dreigende blik!
16Inimici Domini mentiti sunt ei, et erit tempus eorum in sæcula.
17Maar laat uw hand op de man blijven rusten, Uw rechter op het mensenkind, dat Gij groot hebt gebracht;
17Et cibavit eos ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos.]
18Laat ons toch nimmermeer van U wijken, Maar doe ons weer leven, en wij eren uw Naam!
no verse 18 in this text
19God der heirscharen, Jahweh, richt ons weer op; Laat uw aanschijn lichten, dat we worden gered!
no verse 19 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.