Psalmen 130
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Een bedevaartslied. Uit de diepten, o Jahweh, roep ik tot U,
1Canticum graduum David. [Domine, non est exaltatum cor meum, neque elati sunt oculi mei, neque ambulavi in magnis, neque in mirabilibus super me.
2Heer, hoor mijn klagen; Laat uw oren toch luisteren Naar mijn bidden en smeken!
2Si non humiliter sentiebam, sed exaltavi animam meam: sicut ablactatus est super matre sua, ita retributio in anima mea.
3Ach Jahweh, zo Gij de zonde gedenkt, Ach Heer, wie zou het bestaan?
3Speret Israël in Domino, ex hoc nunc et usque in sæculum.]
4Neen, bij U is vergeving, Opdat ik vol hoop U zou vrezen, o Jahweh.
no verse 4 in this text
5Mijn ziel schouwt hunkerend naar zijn belofte, Mijn ziel smacht naar den Heer;
no verse 5 in this text
6Meer dan wachters naar de morgen,
no verse 6 in this text
7Ziet Israël naar Jahweh uit. Want bij Jahweh is ontferming, En overvloed van verlossing;
no verse 7 in this text
8Hij zal Israël bevrijden Van al zijn zonden!
no verse 8 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.