Psalmen 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Waarom razen de volken, Bluffen de naties,
1[Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania?
2Komen de koningen der aarde bijeen, Spannen de vorsten samen tegen Jahweh en zijn Gezalfde:
2Astiterunt reges terræ, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus christum ejus.
3“Laat ons hun ketens verbreken, Ons van hun boeien ontslaan!”
3Dirumpamus vincula eorum, et projiciamus a nobis jugum ipsorum.
4Die in de hemelen woont, lacht hen uit, Jahweh bespot ze;
4Qui habitat in cælis irridebit eos, et Dominus subsannabit eos.
5Dan dreigt Hij ze toornig, Doet ze rillen voor zijn gramschap:
5Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos.
6“Ik zelf stel Mij een koning aan, Op Sion, mijn heilige berg!”
6Ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion, montem sanctum ejus, prædicans præceptum ejus.
7Nu wil Ik Jahweh’s beslissing verkonden; Hij heeft Mij gezegd: Gij zijt mijn Zoon; Ik heb U heden verwekt.
7Dominus dixit ad me: Filius meus es tu; ego hodie genui te.
8Vraag Mij: dan geef Ik U de volkeren tot erfdeel, En de grenzen der aarde tot uw bezit;
8Postula a me, et dabo tibi gentes hæreditatem tuam, et possessionem tuam terminos terræ.
9Gij moogt ze vermorzelen met ijzeren knots, En stuk slaan als een aarden pot.
9Reges eos in virga ferrea, et tamquam vas figuli confringes eos.
10Koningen, bedenkt het dus wel; Weest gewaarschuwd, wereldregeerders!
10Et nunc, reges, intelligite; erudimini, qui judicatis terram.
11Dient Jahweh in vreze; Beeft, en kust Hem de voeten!
11Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore.
12Anders ontsteekt Hij in toorn, en loopt gij uw verderf tegemoet, Want licht kan zijn gramschap ontvlammen. Gelukkig, wie tot Hem zijn toevlucht neemt!
12Apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis de via justa.
no verse 13 in this text
13Cum exarserit in brevi ira ejus, beati omnes qui confidunt in eo.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.