Hooglied 1
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Het hooglied van Salomon.
1[ Sponsa Osculetur me osculo oris sui; quia meliora sunt ubera tua vino,
2Drenk mij met de kussen van uw mond; Want uw liefde is zoeter dan wijn.
2fragrantia unguentis optimis. Oleum effusum nomen tuum; ideo adolescentulæ dilexerunt te.
3Heerlijk is de geur van uw balsem, Uw naam is het kostbaarst aroom. Daarom hebben de meisjes u lief.
3Chorus Adolescentularum Trahe me, post te curremus in odorem unguentorum tuorum. Introduxit me rex in cellaria sua; exsultabimus et lætabimur in te, memores uberum tuorum super vinum. Recti diligunt te.
4Neem mij mede, laat ons vluchten; Want de koning heeft mij in zijn vertrekken gebracht! Wij willen juichen, in u ons verblijden, Uw liefde roemen, hoger dan wijn, Terecht beminnen zij u!
4Sponsa Nigra sum, sed formosa, filiæ Jerusalem, sicut tabernacula Cedar, sicut pelles Salomonis.
5Wel ben ik donker, Maar toch nog schoon, Jerusalems dochters: Als de tenten van Kedar, De paviljoenen van Sjalma.
5Nolite me considerare quod fusca sim, quia decoloravit me sol. Filii matris meæ pugnaverunt contra me; posuerunt me custodem in vineis: vineam meam non custodivi.
6Let er niet op, dat ik zwart ben, En van de zon ben verbrand; Want de zonen van mijn moeder waren boos op mij, En lieten mij de wijngaarden bewaken….Maar mijn eigen wijngaard bewaakte ik niet!
6Indica mihi, quem diligit anima mea, ubi pascas, ubi cubes in meridie, ne vagari incipiam post greges sodalium tuorum.
7Bericht mij toch, mijn zielsbeminde, Waar ge uw kudde laat weiden, Waar ge ze in de middag laat rusten? Want waarom zou ik gaan zwerven Bij de kudden uwer vrienden?
7Sponsus Si ignoras te, o pulcherrima inter mulieres, egredere, et abi post vestigia gregum, et pasce hædos tuos juxta tabernacula pastorum.
8Als ge het niet weet, Schoonste der vrouwen, Volg dan het spoor van de kudde, En hoed uw geiten Bij de tenten der herders.
8Equitatui meo in curribus Pharaonis assimilavi te, amica mea.
9Met het span van Farao’s wagens Vergelijk ik u, liefste;
9Pulchræ sunt genæ tuæ sicut turturis; collum tuum sicut monilia.
10Hoe bekoorlijk uw wangen tussen de hangers, Uw hals in de snoeren.
10Murenulas aureas faciemus tibi, vermiculatas argento.
11Gouden hangers laten we u maken, Met plaatjes van zilver.
11Sponsa Dum esset rex in accubitu suo, nardus mea dedit odorem suum.
12Zolang de koning in zijn harem verbleef, Straalde mijn nardus haar geur.
12Fasciculus myrrhæ dilectus meus mihi; inter ubera mea commorabitur.
13Want mijn beminde is mij een bundeltje mirre, Dat op mijn boezem blijft rusten;
13Botrus cypri dilectus meus mihi in vineis Engaddi.
14Mijn beminde is mij een cyper-tros, Van Engédi’s gaarden.
14Sponsus Ecce tu pulchra es, amica mea ! ecce tu pulchra es ! Oculi tui columbarum.
15Wat zijt ge verrukkelijk, mijn liefste, Uw ogen zijn duiven.
15Sponsa Ecce tu pulcher es, dilecte mi, et decorus ! Lectulus noster floridus.
16Wat zijt ge verrukkelijk schoon, mijn beminde Ons rustbed is in het groen!
16Tigna domorum nostrarum cedrina, laquearia nostra cypressina.]
17De binten van ons paleis zijn ceders, Onze wanden cypressen.
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.