Hooglied 1
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Het hooglied van Salomon.
1Нехай він цїлує мене поцїлунком уст своїх! Ласкавість бо твоя над вино солодша.
2Drenk mij met de kussen van uw mond; Want uw liefde is zoeter dan wijn.
2Любими пахощами пахне імя твоє, наче миро розлите, тим то дївицї тебе улюбили.
3Heerlijk is de geur van uw balsem, Uw naam is het kostbaarst aroom. Daarom hebben de meisjes u lief.
3Притягни мене ʼд собі, — ми побіжимо за тобою; царь запровадить мене в палати свої, — будемо захвачуватись і радїте тобою, ласку твою над вино вихваляти; — о, не помилилися тим, що влюбили тебе!
4Neem mij mede, laat ons vluchten; Want de koning heeft mij in zijn vertrekken gebracht! Wij willen juichen, in u ons verblijden, Uw liefde roemen, hoger dan wijn, Terecht beminnen zij u!
4Дочки Ерусалимські! я смуглява собі, та гарна, мов ті намети Кедарські, мов килими в Соломона.
5Wel ben ik donker, Maar toch nog schoon, Jerusalems dochters: Als de tenten van Kedar, De paviljoenen van Sjalma.
5Ви не дивітесь, що я смуглява, — се сонце мене осмалило: Сини матері моєї погнївались на мене, заставили мене стерегти виноградник, — власного ж виноградника я не стерегла.
6Let er niet op, dat ik zwart ben, En van de zon ben verbrand; Want de zonen van mijn moeder waren boos op mij, En lieten mij de wijngaarden bewaken….Maar mijn eigen wijngaard bewaakte ik niet!
6Зʼясуй же, душі моїй любий: де ти пасеш? де о півднї опочиваєш? чом блукатись менї коло отар товарішів твоїх?
7Bericht mij toch, mijn zielsbeminde, Waar ge uw kudde laat weiden, Waar ge ze in de middag laat rusten? Want waarom zou ik gaan zwerven Bij de kudden uwer vrienden?
7Як сього ти не знаєш, найкрасша між женщинами, то йди слїдом за вівцями й паси кізлята твої уз шатер, що пастухи собі понапинали.
8Als ge het niet weet, Schoonste der vrouwen, Volg dan het spoor van de kudde, En hoed uw geiten Bij de tenten der herders.
8Ти, моя любо, в мене, мов та кобилиця в колесницї в Фараона, (згорда виступаєш).
9Met het span van Farao’s wagens Vergelijk ik u, liefste;
9Прегарні щоки твої в ланцюжках, шия в тебе у коралях;
10Hoe bekoorlijk uw wangen tussen de hangers, Uw hals in de snoeren.
10Ланцюжки золоті зробимо тобі з срібними кропками.
11Gouden hangers laten we u maken, Met plaatjes van zilver.
11Доки царь був за столом своїм, видавав нард мій пахощі свої.
12Zolang de koning in zijn harem verbleef, Straalde mijn nardus haar geur.
12Милий мій — мов китиця мирри, у мене на грудях,
13Want mijn beminde is mij een bundeltje mirre, Dat op mijn boezem blijft rusten;
13Милий мій у мене — мов гроно кипрове в виноградниках Енгадських.
14Mijn beminde is mij een cyper-tros, Van Engédi’s gaarden.
14Гарна ти, моя мила, о, яка ти гарна! очі в тебе гулубині.
15Wat zijt ge verrukkelijk, mijn liefste, Uw ogen zijn duiven.
15А ти, мій любий — прехороший, уродливий! а постеля наша — мов трава зелена;
16Wat zijt ge verrukkelijk schoon, mijn beminde Ons rustbed is in het groen!
16Крівля домів наших — кедри, криша — кипариси.
17De binten van ons paleis zijn ceders, Onze wanden cypressen.
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.