Psalmen 11
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Tot Jahweh neem ik mijn toevlucht! Hoe durft gij dan tot mij zeggen: Vogels, gauw de bergen in;
1In finem, pro octava. Psalmus David.
2Want de bozen houden hun boog al gespannen, En zetten pijlen op de pees, Om geniepig onschuldige harten te treffen!
2[Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminutæ sunt veritates a filiis hominum.
3Al storten zelfs de pijlers der aarde ineen, En zou de rechtvaardige radeloos staan:
3Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt.
4Jahweh blijft in zijn heilige tempel, Jahweh houdt in de hemel zijn troon; Zijn ogen zijn op de wereld gericht, Zijn wimpers doorvorsen de kinderen der mensen.
4Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam.
5Jahweh stelt den gerechte wel op de proef, Maar Hij haat den boze en die onrecht bemint;
5Qui dixerunt: Linguam nostram magnificabimus; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est?
6Op de zondaars regent Hij vurige kolen en solfer, En een verschroeiende wind is het deel van hun beker.
6Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari; fiducialiter agam in eo.
7Want Jahweh is rechtvaardig, en heeft de gerechtigheid lief; De vromen zullen zijn aanschijn aanschouwen.
7Eloquia Domini, eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terræ, purgatum septuplum.
no verse 8 in this text
8Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in æternum.
no verse 9 in this text
9In circuitu impii ambulant: secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.