Psalmen 122
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Een bedevaartslied. Wat was ik verheugd, toen men zeide: “Wij trekken op naar Jahweh’s huis!”
1Canticum graduum. [Ad te levavi oculos meos, qui habitas in cælis.
2En nu staan onze voeten Al binnen uw poorten, Jerusalem!
2Ecce sicut oculi servorum in manibus dominorum suorum; sicut oculi ancillæ in manibus dominæ suæ: ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec misereatur nostri.
3Jerusalem, als stad herbouwd, Met burgers, vast aaneen gesloten;
3Miserere nostri, Domine, miserere nostri, quia multum repleti sumus despectione;
4Waar de stammen naar opgaan, De stammen van Jahweh. Daar is het Israël een wet, De Naam van Jahweh te loven;
4quia multum repleta est anima nostra opprobrium abundantibus, et despectio superbis.]
5Daar staan de zetels voor het gericht, En het troongestoelte van Davids huis.
no verse 5 in this text
6Jerusalem, die u liefhebben, Wensen u vrede en heil;
no verse 6 in this text
7Vrede zij binnen uw muren, Heil binnen uw burchten!
no verse 7 in this text
8Om mijn broeders en vrienden Bid ik de vrede over u af;
no verse 8 in this text
9Om het huis van Jahweh, onzen God, Wil ik smeken voor uw heil!
no verse 9 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.