مزامیر 122
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1شادمان می‌شدم چون به من می گفتند: «به خانه خداوند برویم.»
1Canticum graduum. [Ad te levavi oculos meos, qui habitas in cælis.
2پایهای ما خواهد ایستاد، به اندرون دروازه های تو، ای اورشلیم!
2Ecce sicut oculi servorum in manibus dominorum suorum; sicut oculi ancillæ in manibus dominæ suæ: ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec misereatur nostri.
3ای اورشلیم که بنا شده‌ای مثل شهری که تمام با هم پیوسته باشد،
3Miserere nostri, Domine, miserere nostri, quia multum repleti sumus despectione;
4که بدانجااسباط بالا می‌روند، یعنی اسباط یاه، تا شهادت باشد برای اسرائیل و تا نام یهوه را تسبیح بخوانند.
4quia multum repleta est anima nostra opprobrium abundantibus, et despectio superbis.]
5زیرا که در آنجا کرسیهای داوری بر پاشده است، یعنی کرسیهای خاندان داود.
no verse 5 in this text
6برای سلامتی اورشلیم مسالت کنید. آنانی که تو را دوست می‌دارند، خجسته حال خواهندشد.
no verse 6 in this text
7سلامتی در باره های تو باشد، و رفاهیت درقصرهای تو.
no verse 7 in this text
8به‌خاطر برادران و یاران خویش، می‌گویم که سلامتی بر تو باد.
no verse 8 in this text
9به‌خاطرخانه یهوه خدای ما، سعادت تو را خواهم طلبید.
no verse 9 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.