مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1Canticum Psalmi, ipsi David.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2[Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psallam in gloria mea.
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara; exsurgam diluculo.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus:
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5quia magna est super cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua:
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7ut liberentur dilecti tui. Salvum fac dextera tua, et exaudi me.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8Deus locutus est in sancto suo: Exsultabo, et dividam Sichimam; et convallem tabernaculorum dimetiar.
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9Meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim susceptio capitis mei. Juda rex meus;
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Moab lebes spei meæ: in Idumæam extendam calceamentum meum; mihi alienigenæ amici facti sunt.
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumæam?
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non exibis, Deus, in virtutibus nostris?
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.]
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
no verse 15 in this text
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
no verse 16 in this text
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
no verse 17 in this text
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
no verse 18 in this text
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
no verse 19 in this text
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
no verse 20 in this text
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
no verse 21 in this text
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
no verse 22 in this text
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
no verse 23 in this text
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
no verse 24 in this text
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
no verse 25 in this text
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
no verse 26 in this text
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
no verse 27 in this text
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
no verse 28 in this text
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
no verse 29 in this text
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
no verse 30 in this text
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
no verse 31 in this text
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
no verse 32 in this text
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
no verse 33 in this text
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
no verse 34 in this text
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
no verse 35 in this text
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
no verse 36 in this text
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
no verse 37 in this text
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
no verse 38 in this text
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
no verse 39 in this text
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
no verse 40 in this text
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
no verse 41 in this text
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
no verse 42 in this text
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
no verse 43 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.