مزامیر 122

1شادمان می‌شدم چون به من می گفتند: «به خانه خداوند برویم.»

2پایهای ما خواهد ایستاد، به اندرون دروازه های تو، ای اورشلیم!

3‌ای اورشلیم که بنا شده‌ای مثل شهری که تمام با هم پیوسته باشد،

4که بدانجااسباط بالا می‌روند، یعنی اسباط یاه، تا شهادت باشد برای اسرائیل و تا نام یهوه را تسبیح بخوانند.

5زیرا که در آنجا کرسیهای داوری بر پاشده است، یعنی کرسیهای خاندان داود.

6برای سلامتی اورشلیم مسالت کنید. آنانی که تو را دوست می‌دارند، خجسته حال خواهندشد.

7سلامتی در باره های تو باشد، و رفاهیت درقصرهای تو.

8به‌خاطر برادران و یاران خویش، می‌گویم که سلامتی بر تو باد.

9به‌خاطرخانه یهوه خدای ما، سعادت تو را خواهم طلبید.